Workplace Pride is de organisatie die de roze netwerken in bedrijven overkoepelt. Ik heb nog mooie herinneringen aan de start van het roze netwerk in de organisatie waar ik werk. Daar startte de échte discussie over diversiteit van het personeelsbestand ruim vier jaar geleden, toen ik het programma Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen opzette. In het personeelbeleid was diversiteit tot dat moment beperkt tot de verhouding man /vrouw.

Het was dus de hoogste tijd om diverser naar diversiteit te kijken. Vond ik. Een aantal collega’s van personeelsbeleid waren daar niet voor: er zijn geen klachten, geen meldingen, geen problemen. Dus waar maak je een punt van?

Nu loop je altijd het risico dat als je als lesbische vrouw het onderwerp ‘meer aandacht voor acceptatie van LHBT’s agendeert het verwijt krijgt voor je éigen belang te gaan. Hoe daar mee om te gaan? Voor mij simpel: ja, klopt, mijn belang. Én vooral ook dat van alle collega’s die minder makkelijk open durven te zijn over hun lhbt-zijn. Bij de introductie van ons roze netwerk hoorde een fotoserie in het personeelsblad waarin ook mijn vrouw en ik prominent figureerden. De reacties die ik daarop kreeg sterkten mij in mijn idee dat het mooi is om een roze netwerk te hebben: wat goed dat jij zo zichtbaar durft te zijn, wat fijn om te zien dat dit kan en geaccepteerd wordt in ons bedrijf. Daar is zo’n netwerk bij uitstek voor bedoeld: zichtbaarheid en veiligheid. Jezelf durven en kunnen zijn, want uit de kast werkt beter!

Nu weer even terug naar die zaal. En al die ‘pakken’, inclusief mijn eigen outfit. Ik stelde me de vraag of ook de werkvloer in de zaal zat. Zijn er alleen netwerken bij grote organisaties, met hoog opgeleid personeel? Slagen we er in om alle ‘lagen’ van het personeelsbestand aan ons netwerk te binden? En daaronder ligt de vraag: hebben we dan wel alle problemen in kaart waar een netwerk voor zou kunnen helpen. Van openlijke afwijzing bij het koffieapparaat tot beleefd negeren van het onderwerp in de boardroom? Ik ben er nog niet uit. Misschien kan Workplace Pride de conferentie in 2014 in een onderhoudswerkplaats van de NS plannen, als Trainbow, het roze netwerk van de NS gastheer wil zijn.  

Met Gay UWV Pride (GUP), het roze netwerk in mijn organisatie, gaat het goed. We hebben bij de opbouw dankbaar gebruik gemaakt van de ervaringen van andere netwerken. De successen die ze boekten en de valkuilen die ze tegenkwamen. Daar biedt Workplace Pride een prachtig platform voor. GUP is op dat platform zelf ook heel actief in het delen en samenwerken. Daarom wonnen we begin juni de prijs voor het meest betrokken netwerk tijdens de uitreiking van de Workplace Pride Leadership Awards. En daar ben ik zichtbaar trots op!

Tanja Ineke / Voorzitter COC Nederland