Waar we dit weekend in Amsterdam konden genieten van een Gay Pride met deelnemende ministers en ex-voetballers op boten, en een over het algemeen positieve massa toeschouwers, was het een heel ander verhaal in Oeganda. 

Het Afrikaanse land staat bekend om haar gewelddadige homofobe en transfobe vervolging. Dit weerhield een groep homoactivisten er echter niet van om een Gay Beach Pride te organiseren net buiten de hoofdstad Kampala.

"Vandaag kan ik eindelijk mezelf zijn. Normaal gesproken moet ik mijn seksualiteit verborgen houden, om geen slachtoffer van mishandeling te worden," zegt de 26-jarige Rachel Newumbe terwijl ze een regenboogvlag vastplakt aan een witte Jeep. Alleen haar naaste familie en een kleine groep vrienden is op de hoogte van haar geaardheid. Als anderen dit te weten komen, is Rachel bang dat ze haar de rug zullen toekeren. Ze heeft dan ook niemand verteld deel te nemen aan Oeganda Beach Pride.

Rachel is een van de tussen de 200 en 300 deelnemers aan de parade, de afsluiting van een week festiviteiten in en rond Kampala. Voor vele deelnemers is het de enige kans om de kleren te dragen die ze willen en helemaal zichzelf te zijn. "Normaal gesproken in het daglicht, kan ik niet zo in Kampala over straat," aldus een transgender die anoniem wenst te blijven uit angst vervolgd te worden.

Het is voor de tweede keer dat een dergelijke Pride georganiseerd werd in Oeganda, een land waar de politie homo's nog steeds arresteert, de omstreden 'doodstraf voor homo's'-wet nog steeds in behandeling is en 96% van de lokale bevolking volgens onderzoeken vindt dat homoseksualiteit onacceptabel is. Mede daardoor wordt de Pride Parade ook in een dunbevolkt gebied vlak buiten Kampala georganiseerd.

Voor Rachel is Pride de enige kans om een aantal van haar vriendinnen te zien. Ze is bang dat wanneer anderen haar met ze zien, haar geaardheid naar buiten komt. "Als mijn lesbische vriendinnen me opzoeken, zullen er snel geruchtn de ronde doen. Als men ontdekt dat ik lesbisch ben, zal ik onmiddelijk uit mijn appartement worden gezet en misschien zelfs in elkaar worden geslagen." Om de 6 maanden verhuist Rachel naar een nieuwe wijk in Kampala, zodat haar geaardheid geheim blijft. In de nachtclub waar Rachel als DJ werkt, weet zelfs niemand dat ze lesbisch is. Zo ja, dan vreest ze ontslagen te worden.

"Ik wou dat ze ons met rust lieten. Ze kunnen ons niet veranderen, we zullen altijd homoseksueel blijven," aldus Rachel voor ze achter in de jeep springt om deel te nemen aan de parade.

AN