Als kind denk je volgens mij dat iedereen z’n lichaam identiek is aan het jouwe. Wanneer kwam je erachter dat er bij jou iets anders was?
Ik had van kinds af aan al door dat m'n voorhuid niet naar achteren kon. Ik weet nog dat ik, toen ik een jaar of 7/8 was, met mijn ouders en broertje op pad was, toen mijn broertje en ik allebei moesten plassen langs de kant van de weg. M'n broertje stond naast me en trok zijn voorhuid naar achteren, en mijn eerste gedachte was dat hij daardoor veel verder kon plassen dan ik. Niemand maakte daar verder een ding van. Ik ben niet zo preuts opgevoed, dus ik had m'n vader weleens naakt gezien, en ik wist dat hij besneden was. Hij heeft een keer verteld dat hij hetzelfde probleem had als ik, en dat hij op ongeveer dezelfde leeftijd als ik nu ben, zich heeft laten opereren.

Had je er alleen last van als je een erectie had, of ook in slappe toestand?
Nou, ik had er geen last van. Niet met seks, niet met plassen, niks. Het enige vervelende was dat het lastig schoon te houden was. Op het einde van de dag had ik soms wel wat jeuk. Of als ik naar een festival ging en me niet fatsoenlijk kon wassen, dan kwam er af en toe wel echt wit spul uit. Vervelend. Omdat ik er niet echt last van had, heb ik er ook heel lang niets mee gedaan. 

Was het iets dat je onzeker maakte tijdens dates, of als je een leuke jongen tegenkwam tijdens het uitgaan?
Dat realiseerde ik me pas later, toen ik iets ouder en ook seksueel actiever werd. Ik merkte dat ik er wel door geremd werd als ik voor het eerst met iemand naar bed ging. Als ik tijdens het uitgaan iemand mee naar huis nam, vroeg ik me wel altijd af hoe iemand erop zou reageren. Het is toch een soort taboe. Ik heb er eigenlijk nooit slechte reacties op gehad.

Wat zorgde ervoor dat je besloot om er iets aan te laten doen?
Ik was de onzekerheid uiteindelijk nogal beu. Het remde me in m'n seksleven, en ik vond het lelijk. Niet dat ik een besneden piemel per se mooier vind, daar zie je vaak toch een litteken van de besnijdenis. Vorig jaar moest ik voor iets heel anders bij de dokter zijn, en toen ben ik er maar gewoon nog eens over begonnen. Toen kwam ik bij de uroloog in het ziekenhuis. Hij wilde ernaar kijken, dus ik deed m'n broek omlaag, wat een beetje raar was, want het was best een hotte dokter. Hij zei dat het inderdaad fimosis was en toen hebben we meteen een afspraak gemaakt voor de ingreep, zes weken later. 

Verder lezen hoe de ingreep verliep? Klik hieronder!

Tekst: Martijn Tulp
*De naam Dennis is gefingeerd 

De rest van het interview lees je in het septembernummer van Gay&Night: vanaf deze week gratis verkrijgbaar op meer dan 350 locaties in Nederland en Vlaanderen en nu alvast online te lezen via Issuu.