We gaan op reis. Met een trein dwars door Amerika. Aan boord: muzikanten, filmmakers, kunstenaars. De reis begint in New York. Giechelig als twee tieners die voor het eerst uitgaan, rijden Sef en ik in een Yellow Cab de stad binnen.

DAG 1 

Om meteen in de sfeer te komen gaan we uit eten met alle pers die meegaat op de trein. Er zijn mensen uit alle hoeken van de wereld: Polen, Duitsland, Mexico, Canada. Het eten is absurd lekker en de drank slaat er hard in. Het lijkt er sterk op dat de wijnglazen zichzelf op een magische manier bijvullen, want er valt onmogelijk tegenop te drinken. Vlak voordat het eerste gerecht op tafel komt, wandelt een soort donkere versie van Matthew McConaughey het restaurant binnen. Hij loopt naar ons toe en vraagt of ik de bloemen op onze tafel mooi vind. De bloemen zijn zeker niet lelijk, dus ik zeg dat ik ze mooi vind. "That's good," zegt hij, "because I am the flower guy."


O, denk ik, wat leuk dat de bloemist ook is uitgenodigd. Vervolgens vraagt hij: "Can you help me with this?" Hij begint te klappen en ik klap mee, waarop deze flower guy ineens a capella begint te zingen. Alle tafels vallen stil en iedereen klapt mee. Als het voorbij is vertelt de flower guy een verhaal over een man genaamd Levi Strauss, over hoe hij per trein een reis van New York naar San Francisco maakte. Het wordt een van de beste speeches die ik in mijn leven gehoord heb. Hij blijkt niet de bloemist te zijn, maar de grote man achter Station to Station. De reis kan beginnen. 

DAG 2 

Na drie uur slaap word ik helemaal top wakker. Ik kijk in de spiegel, zie geen reden om me te douchen en ga meteen met Sef de straat op. Om elf uur die ochtend slaat de kater in. Auw, ik stink. Gelukkig beginnen we om drie uur alweer met wijn, waardoor ik tegen zessen weer helemaal mezelf ben. Die avond is het grote kickoff feest in Brooklyn, NY. Het uitzicht vanaf de locatie is zo mooi dat je er ansichtkaarten van zou kunnen drukken en daar met gemak vier euro per kaart voor zou kunnen vragen.


De eerste band die speelt is No Age. Ik laat me even meeslepen door de muziek en spring uit dol enthousiasme op de rug van Sef. Het blijkt de rug van iemand anders te zijn – pijnlijk. Op de locatie staan ook drie tenten, gemaakt door een kunstenaar. In een van deze tenten ontmoeten we Andrea, een kunstenares die in haar eentje naar New York is gekomen om in deze tent te hangen. Binnen in de tent is het zo comfortabel als in een baarmoeder, ik zou er wel in willen wonen.


Er wordt weleens gezegd dat seks zo fantastisch is omdat het alle zintuigen prikkelt. Dit feest deed precies dat. Het bracht alles bij elkaar: muziek, kunst, eten en mensen. En dit feest is nog maar een voorproefje van alles wat nog gaat komen.

Station to Station wordt gesponsord door Levi's