Waarin verschilt Chez Nous van je vorige films?
'Ik geloof dat je mijn films niet over één kam kunt scheren: ze zijn allemaal heel anders. Wat een gemeenschappelijke factor is, is dat ze allemaal heel toegankelijk zijn. Ik hou ervan om een groot publiek te vermaken. Maar wat wel anders is aan Chez Nous, is dat de kern van het verhaal heel erg over familie gaat, en over onvoorwaardelijke vriendschap. De vrienden proberen hun stamkroeg te redden, omdat dat een tweede huiskamer voor ze is. Een plek waar ze zichzelf kunnen zijn, en waar ze dus voor willen vechten. Dat is iets wat ik nog niet eerder heb gemaakt. Zodra ik het script las, nu drie jaar geleden, kon ik wekenlang amper slapen van opwinding. Zo graag wilde ik deze film maken.'

De film speelt zich af in de Amsterdamse gayscene. Is het belangrijk dat deze film door een homo is gemaakt?
'Ik weet natuurlijk wel hoe die wereld in elkaar steekt. Maar dat hele homogebeuren is slechts de arena waarin het verhaal zich afspeelt. Ik denk dat dat verhaal van vriendschap en voor elkaar door het vuur gaan niet per se gay is. Integendeel: dat is universeel, of je nou homo, hetero, biseksueel, man, vrouw, blank of donker bent. In de eerste scènes schetsen we wel een duidelijk beeld van de scene. Maar daarna heb ik geprobeerd het vooral niet te veel te benadrukken.'

Maar het zijn wel allemaal homo's waar het om gaat.
'De helft van de personages is homo – echt niet meer. En het feit dat ze homo zijn, vind ik ook niet heel interessant. Het gaat om andere gevoelens waar ze mee worstelen, niet specifiek om hun homo-zijn. Ik zou ook eerlijk gezegd niet weten hoe ik dat zou moeten regisseren: "Speel nu een homo". Hoe speel je dat? Het gaat om de motieven van de personages, om hun drijfveren, om hun doel in het leven. Wat is belangrijk voor ze, waar willen ze voor vechten?'

Is er geen enkel personage dat worstelt met zijn geaardheid? Daar ontkom je toch bijna niet aan in een film met zoveel homo's?
'Achmed Akkabi speelt een jongen die net uit de kast is, en die nog hard bezig is zijn weg te vinden in de scene. Hij speelt dat ontzettend leuk, zonder te vervallen in clichétrucjes die wel op de loer liggen bij dit soort rollen. Hij wordt op een gegeven moment verliefd op een jongen en weet niet goed hoe hij daarmee om moet gaan. Hij wordt gek van frustratie en van twijfel. Maar zelfs bij hem gaat het meer om het verliefd zijn dan om het feit dat hij verliefd wordt op een jongen. Dat maakt hem niet uit en mij als maker ook niet: verliefd is verliefd.'

De rest van het interview lees je in het oktobernummer van Gay&Night:

Tekst: Robbert Blokland