Hebben jullie nog getwijfeld om deze expliciete rollen te spelen? Sommige acteurs zouden ongetwijfeld geaarzeld hebben.
Matt
: 'Het was voor mij de zevende keer dat ik met Steven Soderbergh werkte. Ik moet eerlijk toegeven: ik was niet helemaal zeker van mijn zaak. Het is een moeilijke rol, maar ik vertrouw Steven volledig. Tijdens het filmen ging hij, qua techniek, veel verder dan anders. Hij monteerde de scènes op de dag dat wij ze gefilmd hadden en maakte een website waarop het team het hele proces in real-time kon volgen. 's Avonds, nadat ik had gegeten en mijn kinderen naar bed had gebracht, kon ik meteen het resultaat zien van wat we die dag hadden gefilmd. Voor een acteur is het heel belangrijk om tot al die informatie toegang te hebben. Michael en ik waren op deze manier in staat om iedere dag onze voortgang te bespreken. Hoewel ik aan de buitenkant misschien nerveus leek, werd ik flink gerustgesteld door het feit dat ik mezelf meteen terug kon zien.'

Michael: 'Het was fantastisch. We waren op een vrijdag klaar met opnemen en twee dagen later liet Steven ons al een eerste versie van de hele film zien. Maar ik heb nooit getwijfeld. Het script was geweldig, en mijn rol ook. Ik was wel een beetje huiverig voor het lichamelijke gedeelte. Liberace was een brede man: mijn dijen passen twee keer in die van hem. Ik wist niet zeker of ik de juiste manier kon vinden om mijn acteerwerk aan te passen aan die fysieke eigenschappen. Ik was erg dankbaar voor het haar, de make-up en de flamboyante kostuums, die ervoor zorgden dat ik er niet alleen op de juiste manier uitzag, maar me ook zo voelde. Ik wist ook niet zeker of ik zijn stem wel goed na kon doen. Het eerste dat we gefilmd hebben was het Boogie-Woogie nummer waarmee de film opent. "Als we die goed kunnen krijgen, hoeven we eigenlijk geen andere scènes met muziek meer te doen", zei Steven. Ik kan geen piano spelen, dus nam ik pianoles. Maar binnen een paar dagen waren we het er wel over eens dat dat niet ging werken. Dus oefende ik hoe ik het nummer op de piano zo overtuigend mogelijk na kon doen. Iedere beweging, steeds weer opnieuw, tot het er enigszins overtuigend uitzag. Alleen een expert kan nu nog het verschil zien.'

Liberace was bang om uit de kast te komen. Hij heeft de relatie jarenlang geheimgehouden. Denk je dat hij dat anno 2013 ook zou hebben volgehouden?
Matt
: 'Nee. Je kunt tegenwoordig je imago niet meer onder controle houden. Je wordt op social media altijd gevolgd. Hij zou het denk ik niet eens geprobeerd hebben. Het zou volledig nutteloos geweest zijn.'

Steven: 'Het is best een interessant verhaal. Liberace was geboekt om op te treden op de dag dat Scotts verhaal in de roddelbladen werd gepubliceerd. Hij durfde haast niet op te treden. "Ze zullen me haten", zei hij tegen Ray, zijn manager. "Wat gaan we doen als ze me niet meer moeten?" Zijn manager stelde toen voor om, mocht het nodig blijken, alle lichten uit te doen en simpelweg het podium af te lopen. Maar toen Liberace werd aangekondigd, werd er enthousiaster dan ooit tevoren gereageerd. Dat geeft aan dat het men uiteindelijk niets uitmaakte. Ze hielden van hem om wie hij was. Ze hielden van alles wat hij ze gaf. Ik hoop dat we uiteindelijk zo ver komen dat seksuele voorkeur voor niemand meer een belangrijk gespreksonderwerp is.'

Matt: 'Het is niet zeker dat ze voor altijd samen zouden zijn gebleven als ze open en eerlijk over hun relatie waren geweest. Maar ze zouden in ieder geval niet uit elkaar zijn gegaan vanwege alle stress en angst die komt kijken bij het leiden van zo'n dubbelleven. Misschien zou Scott niet verslaafd zijn geraakt aan de drugs. Het is best triest: hun relatie stond ontzettend onder druk.'

Een intieme vraag: hoe is het om in bed te liggen met Michael Douglas?
Matt
: 'Ik heb nu iets gemeen met een hoop beroemde vrouwen, zoals Sharon Stone en Demi Moore. Glenn Close. Als ik ze weer eens tegenkom, kunnen we verhalen uitwisselen.'

De rest van het interview lees je in het oktobernummer van Gay&Night-ZiZo:

Tekst: Robbert Blokland