De kracht die uit die zin spreekt, is niet iedereen gegeven. Stel je voor dat je dag in dag uit strijdt voor iets waarvan nagenoeg iedereen in jouw omgeving vindt dat het verwerpelijk is. Hoeveel geloof en doorzettingsvermogen moet je dan hebben om tegen de stroom in te blijven zwemmen? Die vraag dringt zich regelmatig op als ik in contact kom met de internationale LHBT-activisten met wie COC werkt. 

Een van die mensen is de trans/homoactivist Leticia uit Oeganda, die afgelopen zomer meevoer op de COC-boot. In een bedankmail na de Pride schreef ze: “Ik voelde me gesterkt in de gedachte dat ik ondanks mijn seksuele gerichtheid en genderidentiteit een leven te leven heb.” 

Een van de COC-collega’s met wie ik hierover sprak, verwoordde het gevoel dat deze zin oproept heel helder: “Ze doet dit werk terwijl ze in haar eigen omgeving de basale dingen als menselijke waardigheid en respect nauwelijks ervaart. Dat is aangrijpend.”  

En dat is inderdaad aangrijpend. Daarom ben ik ook keer op keer onder de indruk van het werk van de internationale beleidsmedewerkers van COC Nederland. Ik heb als bestuurslid een relatieve afstand tot de werkelijke verhalen en de werkelijke dreigingen. Maar zij reizen de wereld over om in vreemde landen te spreken met mensen die dagelijks opgejaagd worden en intens getraumatiseerd zijn. En ook dat vergt doorzettingsvermogen en kracht. 

Deze collega’s begeleiden internationale activisten op verschillende manieren. Ze begeleiden ze bij het opbouwen van hun community, zodat mensen samen voldoende kracht ervaren om hun eigen werkelijkheid te veranderen. Ze ondersteunen ze bij pogingen om ook de aandacht van hun regering te krijgen om wetgeving en beleid te veranderen, in landen waar de overheid in veel gevallen vijandig is of er gewoon niet voor openstaat. En tot slot begeleiden ze activisten bij het confronteren van die regeringen in VN-verband. In de hoop zo, via internationale diplomatie, mensenrechten te versterken en de kwaliteit van levens te verbeteren. 

Als scheidend bestuurslid Internationaal Beleid vind ik dat best eens gezegd mag worden hoe dapper dat is. Hoe aangrijpend dat moet zijn. En hoe vreselijk belangrijk het tegelijkertijd is. Kritiek hebben op het werk van COC is makkelijk. Het staat iedereen vrij dat te doen. Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo blijven. Maar ik, lieve collega’s, wens jullie heel veel succes in de toekomst. Ik vond het een eer om namens jullie het woord te doen over het prachtige werk dat jullie doen. When everyone is criticizing you, you know you are doing the right thing.

Eunice den Hoedt
Bestuurslid Internationaal Beleid

Wil je het internationale werk van het COC steunen, kijk dan op www.coc.nl/pridefonds.