Bij aankomst op het vliegveld kun je voor ongeveer € 20,- een taxi nemen naar het centrum van Dublin, maar bussen van Dublin Bus Tours komen elk kwartier en kosten maar € 6,- (of  € 10,- voor een retour. Je kunt je retourtje van en naar het vliegveld trouwens ook upgraden zodat je drie dagen lang gebruik kunt maken van hun andere bussen die volgens het 'hop on, hop off' principe rondjes rijden door de stad en je ondertussen van alles vertellen over Dublin. Probeer in zo'n geval trouwens wel een bus te vinden met live commentaar (in plaats van een bandje), want hoewel je dan ook de soms wel erg zouteloze grapjes moet aanhoren, zijn die wel een stuk informatiever. Buiten bij de bushaltes vind je in het geel geklede medewerkers van Dublin Bus die je op weg kunnen helpen en waar je ook je kaartje kunt kopen. Maak je geen zorgen, de fanny pack die ze dragen is geen voorbode van Dublin street wear, maar een onderdeel van hun uniform. Overigens: in Dublin rijden bussen (en auto's) aan de 'verkeerde' kant van de straat, dus kijk vooral goed naar rechts voordat je gaat oversteken.

Wat al tijdens je rit van het vliegveld naar het centrum van Dublin opvalt, is dat alle verkeersborden tweetalig zijn. Hoewel de meerderheid van de Ierse bevolking Engels spreekt, heeft een klein gedeelte van de bevolking Iers, ook wel Gaelic, als voertaal. Hoewel de taal voor buitenstaanders vooral erg Lord of the Rings-achtig aan zal doen, is het voor het Ierse volk een belangrijk onderdeel van hun afkomst: het land viel jarenlang onder Brits bewind en het spreken van de taal werd zelfs verboden. Tegenwoordig is hier en daar een opleving van de taal te constateren, sommige scholen geven bijvoorbeeld alleen les in het Iers en het overgrote deel van de programma's op één van de vier Ierse televisiekanalen is in het Iers.

De Noord- en Zuidkant van de stad wordt gescheiden door de Liffey rivier. Aan de Noordkant van de rivier vind je o.a. O'Connell Street, vernoemd naar een gerespecteerd 19e eeuwse politiek leider. In het midden van deze straat staan standbeelden waar diverse figuren uit het verleden van Dublin geeërd worden en je vindt er ook de Spire of Dublin, een kunstwerk van 120 meter hoog dat werd gebouwd ter gelegenheid van het millennium, maar dat uiteindelijk pas in 2003 helemaal af was.


Aan de Zuidkant is het een stuk levendiger. Daar vind je onder andere bezienswaardigheden zoals St. Patrick’s Cathedral, de bierbrouwerij van Guinness en Temple Bar, het culturele (maar ook een beetje toeristische) hart van de stad. Naast talloze pubs met authentieke Ierse muziek en vooral veel galeries vind je hier ook Momma’s Place, een gezellig hip restaurant waar je ook voor lunch terecht kan. Ze hebben er bijvoorbeeld geen cola maar serveren wel grapefruit-vanille limonade en heerlijke gebakjes. En een gedeelte van de opbrengst van Momma’s Place gaat naar GCN Magazine, het Ierse equivalent van Gay&Night. Een andere bezienswaardigheid aan de Zuidkant is natuurlijk Merrion Square, een park waar je o.a. een standbeeld vindt van de legendarische homoseksuele schrijver Oscar Wilde.

Eten en drinken
Naast het eerdergenoemde Momma’s Place raden we van harte aan om in ieder geval een drankje te gaan doen in het The Clarence Hotel. Fijne bar, en het hotel is eigendom van de Ierse band U2! Een populaire plek voor lunch en diner met een prima menukaart is Odessa. Wil je toch liever iets rustiger eten, probeer dan het in Temple Bar gelegen Eden (reserveren kan geen kwaad). Dit restaurant heeft een moderne Ierse keuken en is strak ingericht. Als je van een wat levendiger omgeving houdt, dan kun je in Temple Bar terecht voor een ruime keuze aan pubs waar ze Ierse muziek spelen. De echte zoetekauw móet simpelweg naar de Milkshake Bar op Dame Street, vlakbij Trinity College en het Wax Museum. Daar maken ze namelijk van iedere chocoladereep die je wil (en dat zijn er een boel!) een heerlijke milkshake.

Uitgaan
Het gay uitgaansleven in Dublin is vrij uitgebreid en levendig. Zo is er The George, die twee ingangen heeft; eentje voor het bargedeelte (ook wel Birdies genoemd) waar voornamelijk wat oudere mannen op barkrukken hangen, en eentje voor het clubgedeelte waar je op twee verdiepingen samen met het trendy publiek kunt dansen op lekkere popmuziek. Een paar meter verderop is Dragon, de place to be voor het mainstream publiek, waar ze cocktails serveren, shows worden gegeven en waar je het ontzettend gevarieerde publiek goed kunt observeren. Hier komt echt iedereen samen, van stylish homo’s tot transgendermeiden tot ietwat ordinaire types in campingsmokings. Heerlijk om zoveel diversiteit in één club te zien.


Pantibar wordt gerund door de geliefde en meest bekende drag queen van Dublin, Panti. Zij geeft iedere zaterdag een show, waar je van kunt genieten in het postmoderne interieur. In het publiek tref je ook een ruime hoeveelheid beren, al dan niet broodjes smerend. Op zaterdagavond kun je naar Mother, een feest dat ook een gedeelte van haar opbrengsten doneert aan GCN. Het feest laat zich het beste vergelijken met de Amsterdamse Trut. Organisator Will St. Leger, die ook ieder kwartaal een ‘zine’ uitgeeft genaamd Butcher Queers, omschrijft het als een alternatief voor de diverse mainstream locaties in de stad. Hier draaien ze geen Kylie of Justin Bieber, maar Robyn en Lykke Li, samen met hits uit het verleden. Voor vrouwen is er onder andere het maandelijkse feest Bitches Be Crazy, waar je € 10,- entree betaalt maar je eigen drank mee kunt nemen. Feesten zonder dat je je portemonnee hoeft leeg te kieperen dus! Je kunt het beste even op de doeltreffend getitelde website Gaelick.com, een blog voor LHBT-dames, kijken wanneer de eerstvolgende editie is. Mannen kunnen beter een kijkje nemen op QueerID.com, een plaatselijke gaycommunitysite. Mocht je liever niet je hotelkamer willen verlaten maar toch een leuke Ierse meneer aan de haak te slaan: het Grindr-assortiment is zéér rijkelijk gevuld.

Geregistreerd partnerschap
Inmiddels kun je in Dublin prima hand in hand over straat, maar tot 1993 was seks tussen twee mensen van hetzelfde geslacht er nog verboden. Hoewel het huwelijk nog niet is opengesteld voor partners van hetzelfde geslacht en geregistreerd partnerschap pas begin dit jaar werd ingevoerd, stelt inmiddels meer dan 70% van de ondervraagden in een recent onderzoek dat ze vinden dat in Ierland LHBT's gewoon moeten kunnen trouwen. ‘Het Ierse volk is tegenwoordig veel liberaler dan je misschien zou denken’, vertelt Tonie Walsh, bestuurslid van het Queer Archive van de National Library of Ireland, mede-organisator van de jaarlijkse Gay Pride Walking Tour en voormalig dj. ‘Door allerlei schandalen rondom vermeend kindermisbruik door de kerk, waardoor het Vaticaan zelfs hun vertegenwoordigers uit Ierland heeft teruggeroepen, zijn kerk en staat inmiddels compleet gescheiden. Het duurt alleen even tot de wetten zijn aangepast.’

Het balletje ging pas echt rollen toen in 2004 een lesbisch koppel een kort geding aanspande tegen de Ierse staat, omdat zij in Canada in het huwelijk waren getreden maar dit niet erkend werd in hun thuisland. Hoewel de zaak dit jaar nog steeds moet dienen bij de Hoge Raad, werd op 1 januari van dit jaar de Civil Partnership Act ingevoerd. Gezien de standaard wachttijd van drie maanden werd het eerste geregistreerd partnerschap op 5 april 2011 gesloten tussen Barry Dignam en Hugh Walsh. De huidige regering heeft aangegeven om de openstelling van het huwelijk voor twee mensen van het gelijke geslacht binnenkort onder de loep te nemen.

Reden genoeg dus om naar Dublin af te leiden en wat craic (dat is plaatselijke slang voor ‘lol’) te beleven!

Eten + drinken

Overnachten:

The Morrison Hotel, Ormond Quay, www.morrisonhotel.ie 

Uitgaan:

  • The George, 89 South Great Georges Street, thegeorge.ie
  • The Dragon, 65 South Great George’s Street
  • Pantibar, 7-8 Capel Street, www.pantibar.com 

Uitgaansinfo: