Ze hadden echt een goede relatie; zorgden voor elkaar, hadden superveel plezier in bed en boden elkaar geborgenheid. Hun ouders kenden elkaar zelfs. Ze dachten het experiment van de open relatie goed te hebben voorbereid. Ze hadden het er eerlijk van tevoren over gehad en afgesproken dat ze verliefdheden niet zouden toelaten; dat het alleen om eenmalige seksavontuurtjes buitenshuis ging. Zelfs dat ze het niet met vrienden van elkaar zouden doen. Ze hadden er veel met vrienden over gesproken en echt een aantal keren gecheckt of de afspraken voor beiden klopte. 

Op een zaterdagavond was Duncan wat afwezig. Het uitgaan vlotte niet; de avond kwam niet echt op gang. Ze waren met vrienden in de Reguliersdwarsstraat uit. Op een bepaald moment, wat vroeger dan anders, zei Duncan tegen Bastiaan dat hij nog naar een andere kroeg in de straat wilde. Wel alleen. ‘Zeg maar tegen onze vrienden dat ik niet zo lekker ben.’ 

Bastiaan keek hem vertwijfelt aan. ‘Heb je een date?’, vroeg hij. Duncan zei, heel eerlijk ja. ‘Jezus,’ reageerde Bastiaan, ‘ook niet gezellig!’. Bastiaan: ‘Ja, eh, wanneer moet het dan? We werken allebei’. Bastiaan probeerde nog: ‘Doe het dan een keer op een parkeerplaats of zo’. De tijd drong en Duncan zei: ‘Hoor eens schat , we hebben dit toch afgesproken! Nou moet je niet zeuren. Jij kan het ook’. Duncan stapte op en Bastiaan liep achter hem aan: ‘Ik kan dit niet, Dunc...!’. Duncan liep al weg en riep: ‘Ik hou van jou hoor’.

Die nacht kwam Bastiaan later thuis. Duncan lag al in bed maar sliep nog niet. ‘Ben je verliefd, Dunc?’ Duncan begon te lachen en zei: ‘Ach welnee, ik ken die gast helemaal niet. We hebben niet eens wat gedronken; het was even rukken en wegwezen. Ik ben al een uur thuis’. Bastiaan bleef er nog wat naar informeren: ‘Waar ken je hem van, hoe heet hij? Maar Duncan was moe en ging slapen. Het bleek een eenmalig sekscontact te zijn geweest met een onbekende via een site waar Duncan verder nooit op kwam. Kortom, Duncan had zich keurig aan de afspraken gehouden.

Op zich geen enkele bedreiging voor de relatie. Toch is Bastiaan twee weken later naar zijn ouders teruggegaan en is hun mooie relatie tot een einde gekomen. Waarom? Je zult wel denken als lezer: tja, je moet er tegen kunnen, anders moet je zoiets niet doen.

De zogeheten hechtingstheorie zegt dat er een hechtingsverwonding heeft plaats gevonden bij Bastiaan. Het probleem was niet zozeer de afspraak over de open relatie – Bastiaan hield immers wel van flirten – het was de manier waarop ermee om werd gegaan. Het feit dat Duncan op die bewuste avond wegliep, gaf Bastiaan het gevoel dat hij er geen enkele grip op had, dat hij in een onveilige hechting terecht was gekomen.

Wat hadden Duncan en Bastiaan volgens jullie kunnen doen om hun band veiliger te houden?