De theorie dat homohaters gefrustreerd zouden zijn vanwege hun eigen onderdrukte gevoelens komt van de Oostenrijkse psychiater Sigmund Freud. Het is ook een populair thema in films, bijvoorbeeld American Beauty. Af en toe publiceerden wetenschappers zelfs 'bewijzen' voor de theorie. 

In de jaren negentig peilden onderzoekers van de University of Georgia bij proefpersonen de omtrek van de penis terwijl deze keken naar verschillende genres pornografie. Homohaters reageerden lichamelijk het sterkst op homo-erotische beelden. Inmiddels blijkt dat dit een onbetrouwbare meting was, want bij negatieve emoties kan de omtrek van de penis wat groter worden. 

Bij het nieuwe Canadese onderzoek drukten proefpersonen op knoppen om zo snel mogelijk toe te wijzen aan de categorie 'seksueel aantrekkelijk'of 'seksueel onaantrekkelijk'. Het idee: als iemand zijn ware aard verborgen wil houden, moet hij continu zijn eerste impuls onderdrukken, wat langzamere reactietijden oplevert.

De resultaten wijzen er niet op dat onderdrukte homoseksuele gevoelens een rol spelen bij homofobie. Een uitkomst die socioloog Laurens Buijs uit de praktijk herkent. Hij sprak voor zijn studies naar homohaat verdachten van potenrammen over hun drijfveren. Daarnaast sprak hij diverse groepen jongeren variërend van Marokkanen tot Ajax-supporters. Ook hij zegt dat onderdrukte homoseksuele gevoelens zelden een rol spelen.

Volgens Buijs is ook godsdienst vaak niet de oorzaak van homohaat. Ook onder de groep met Marokkaanse daders van homofoob geweld, zijn de daders doorgaans weinig met hun geloof bezig. 'Ze gaan weinig naar de moskee, lezen zelden de Koran', aldus Buijs.

Vaak heeft het te maken met sociaal-economische status. De daders zijn vaak laagopgeleid, werkloos en afkomstig uit probleemgezinnen. 'Potenrammen is voor deze mannen een manier om hun mannelijkheid te tonen aan hun vrienden. Homo's zijn een makkelijk doelwit omdat ze door daders gezien worden als het toppunt van onmannelijkheid.'

Bron: Volkskrant