Een paar weken geleden lekten er naaktfoto’s van Dylan Sprouse uit – voor de onwetenden onder ons of zij die niet zijn opgegroeid met the Disney Channel (mijzelf incluis): Dylan Sprouse is een kindster vooral bekend van The Suite Life of Zack & Cody en zoals elke ster uit de Dinseystudio ongetwijfeld verzekerd van een adolescentie vol drugs, wilde seks en gedwongen opnames.

De foto’s in kwestie – hier te zien – zijn zelf weinig choquerend, het opvallendste detail is dat het selfies zijn en niet zijn genomen door een liefdespartner die uit nijd na de breuk vervolgens de foto’s naar een roddelblad stuurde.

Dit verandert de context van de foto’s. Het feit dat er geen fotograaf was en niet duidelijk is wie de bedoelde ontvanger is, zorgt voor extra veel ruimte voor eigen invulling. Waren de foto’s bedoeld voor eigen gebruik of als visuele geheugensteun van je 21 jaar jonge lichaam opdat je daar later met trots of weemoed naar kan terugkijken? Waren ze bedoeld als verleidelijke voorproefjes voor een potentiële affaire? Zo ja, dan met een man of een vrouw? Waren ze het resultaat van een dronken impulsieve actie of was het een goed doordachte actie met een wat gênante uitwerking? Zijn er nog meer foto’s?

Met het blootgeven van levensgebeurtenissen, hobby’s, vrienden en relatiestatussen op het internet, lijkt de volgende stap, het blootgeven van je lichaam, snel gezet. Op de vraag “En nu even eerlijk, heb je wel eens jezelf virtueel naakt getoond aan een ander” geven ongetwijfeld veel meer mensen een bevestigend antwoord dan tien jaar geleden. Dat blijkt ook uit de officiële reactie die Dylan postte nadat de foto’s openbaar stonden:

“I’m making light of the situation is because I don’t think what I did was wrong. To be blunt, I was proud of my progress in the gym, thought I looked hot, and wanted to share it. […]I did it, but I’d be damned if I didn’t own that shit like Beyoncé would want me to.“

Met de elegant verwoorde gemakzucht waarmee de controverse omtrent de foto’s wordt afgezwakt en de consensus van “lekker boeiend/laat die jongen toch/alsof jij dat nog nooit hebt gedaan” onder zijn 200.000+ volgers, wordt er getoast op het einde van een tijdperk: de dood van het schandaal.  

Op Grindr-affaires van burgemeesters volgt nu nog een gemeenteraadszitting zodat iemand na afloop iemand in ieder geval kan zeggen dat ze er iets over hebben gezegd; feitelijke consequenties hebben de schandalen niet meer. Dylan wordt nu ongetwijfeld wat minder snel gevraagd worden voor Christelijke familiefilms, maar op een licht deukje na zal de storm waarschijnlijk overwaaien. Vooral omdat dit soort momenten ongetwijfeld alleen maar meer voor zullen gaan komen: degene die nu op een zwoele zomeravond strippend voor de webcam zit, wordt wellicht later onze burgemeester. De tieners op de screencaps van Snapchats van ietwat naïeve hitsige momenten, zijn de popsterren over twintig jaar. Als de kans voor velen steeds groter wordt dat ze ergens naakt te bewonderen zijn, wat maakt het dan allemaal nog uit?

Met het gemak van een snel gemaakte afspraak via Gay.nl, Grindr of Tinder, de suggestieve verleiding van Snapchat, en nu ook Instagram Direct is de directe bevrediging van liefde of lust nog nooit zo gemakkelijk geweest. Stuk voor stuk bejubelen ze de impulsieve acties, het leven in het moment.   

Natuurlijk zijn er keerzijdes: met het gemak en kwantiteit van ontmoetingen sterft de frustratie en de hunkering. “U bttm?”, gevolgd door drie expliciete foto’s is immers niet hetzelfde als iemand week na week spotten in diezelfde sprinter naar Bodegraven en vol concentratie staren naar het randje van z’n boxer en het lijntje haar dat zichtbaar wordt als hij z’n weekendtas in het bagagerek boven zijn hoofd legt. Iets willen en het niet kunnen krijgen, roept een honger en verlangen op dat schuurt en frustreert en je bovenal doet denken over wat je wilt en waarom. Een overdaad aan naaktfoto’s of continue beschikbaarheid op Gay.nl, Grindr of Tinder dooft dit vuur van verlangen.

Dat er vanavond op sites als Cam4 jongens van negentien tegen betaling zichzelf voor je plezieren is in principe weinig anders dan stripclubs van dertig jaar geleden waar toenmalige negentienjarigen hetzelfde deden, maar het grote verschil zit hem in dat het nu in elke slaap- of badkamer kan gebeuren.

Met de normalisering van digitale seksualiteit luidden we langzaamaan de grootste seksuele revolutie aller tijden in. Sinds een paar jaar is het al een tijdperk waar je nooit meer alleen hoeft te zijn en het bed van iemand anders nog maar enkele berichtjes van je verwijderd is. In combinatie met dit soort gebeurtenissen brokkelt langzaam het taboe dat hangt over naaktfoto’s langzaam weg.

Het is de tijd van een nieuwe generatie en als iemand die nog een tijd beleefd heeft zonder Cam4, laat staan Grindr, voel ik me er niet zonder meer de stem van. Hopelijk kan de vandaag geboren toekomstige Taylor Swift er in 2034 ooit een treffend liedje over schrijven. Tot die tijd zal ik dit jaar op zoek gaan naar wat die stem wel is.