Philip Heylen heeft een zwak voor nijlpaarden, vertelt hij ons, en daardoor hebben wij bij voorbaat al een zwak voor hem. Heylen is onder andere schepen van Cultuur, Economie en Stads- en Buurtonderhoud en spreekt ons toe op de vooravond van het prideweekend. Voor de gelegenheid heeft hij een flinke zak quotes opengetrokken: onder andere Diane von Furstenberg, Matatma Gandhi en Barack Obama passeren de revue. De eerste in een lange reeks van citaten komt niet van een filosoof of wereldverbeteraar, maar van Judy Garland (of eigenlijk songwriter Edgar Yipsel Harburg): ‘Somewhere over the Rainbow, blue birds fly’. Heylen haalt de welbekende songtekst aan om het verlangen uit te drukken om ergens anders te willen zijn. ‘De regenboog is een symbool van vrede, van kleurigheid.’

In plaats van een standaard betoog over hoe gay-vriendelijk Antwerpen wel niet is en dat we allemaal van harte welkom zijn, volgt een aantal rake, verfrissende speech: ‘Ik geloof oprecht niet dat een paar mooie woorden of het ophangen van een aantal symbolen genoeg is. Natuurlijk zijn de vlag en de regenboogkleuren belangrijk, maar ik geloof vooral in de oude managementwijsheid: you ought to practice what you preach. Ik zal geen namen noemen, maar wanneer er in een stad een regenboogvlag aan het gemeentehuis wordt gehangen bij wijze van ‘trots’, terwijl in datzelfde land mensen van hetzelfde geslacht nog niet in staat zijn om te trouwen, vind ik dat we daar geen genoegen mee moeten nemen. Dan is de regenboogvlag niet voldoende. Dan geef ik de voorkeur aan wetgeving.’ Heylen stelt dan ook voor dat artikel 16 uit de universele verklaring van de rechten van de mens wordt aangepast. In het desbetreffende artikel staat: ‘Zonder enige beperking op grond van ras, nationaliteit of godsdienst, hebben mannen en vrouwen van huwbare leeftijd het recht om te huwen en een gezin te stichten’. Heylen: ‘Seksuele voorkeur moet ook worden opgenomen in deze verklaring’. Na zijn speech, nodigde zijn collega Ludo van Campenhout (schepen van Sport) op zijn beurt Nederlandse ‘voetbalanalist’ René van der Gijp uit om eens in een boksring kennis te maken met wat homoseksuele sporters. 1-0 voor Van Campenhout. 


Na de officiële openingsreceptie vond bij Café Den Draak, het café van het Roze Huis, de Midsummer Opening Party plaats en ook onder het nabijgelegen spoor werd flink gefeest, onder andere door een gezellige mevrouw met een heuse paardenkop op haar hoofd die als een soort Bonfire door de feestende menigte trok. 

There’s a mother on the dancefloor
Tijdens de openingsceremonie van de worldOutgames, die een week eerder plaatsvond, traden onder andere Alcazar en Kate Ryan op en ook premier Elio di Rupo sprak de deelnemers toe. Uitzonderlijk, want de eerste minister spreekt niet vaak over zijn geaardheid. Na dit officiële moment begaven de nagenoeg 5000 sporters zich naar de banen, zwembaden en velden om met elkaar de strijd aan te gaan.

Wij besloten onze tijd grotendeels in te zetten om een bezoekje te brengen aan het onderdeel dat ons veruit het leukst leek: Same-Sex Ballroom Dancing. En gelijk hadden we. Het evenement vond plaats in het majestueuze Hilton hotel. Bij binnenkomst waanden we ons direct in een aflevering van Toddlers and Tiara’s (realityshow waarin progeria-achtige kleuters zich onvrijwillig door een miss-competitie huilen). Ongeveer twintig mannenkoppels en twintig vrouwenkoppels gingen met elkaar de strijd aan op een statige balvloer, onder het toeziend oog van enkele hooggeblondeerde juryleden. De pittige mannenkoppels hadden er duidelijk zin in: de meesten waren gewapend met een flinke hoeveelheid glitter, tattoosleeves en opplakhaarstukjes. Onder de vrouwen was er wat meer ‘genderplay’ gaande. Hoewel sommige vrouwen beiden in jurk verschenen, was een groot deel van de dames gekleed in pak. ‘Ik voel me gewoon niet op m’n gemak in een jurk’, aldus een van de Duitse deelneemsters. Een groot deel van de dames had overigens goed je moeder in haar kamerjas kunnen zijn. Het was al met al een vertederend gezicht.

Met tong, voor Rusland
Tussen al het Pride- en Outgames-geweld was er ook ruimte voor een politieke happening. Op vrijdag 9 augustus om 18.00 uur werd een ‘kiss-in’ georganiseerd voor de poorten van het Russisch consulaat in Antwerpen: To Russia with Love. Een halfuur voor aanvang was het nog angstvallig rustig, maar voor je ‘antihomowet’ kon zeggen, arriveerden er ineens van alle kanten taxi’s, motors, bussen en auto’s vol protestanten. Iedereen ontving een gekleurd bandje – wij dachten in eerste instantie overigens dat het hier om een soort matching-systeem ging – er werden wat inleidende speeches gegeven en daarna werden de bijna duizend aanwezigen getrakteerd op de subtiele tonen van Des’ree’s ‘I’m kissing you’. Alle protesteerders werden verzocht om een minuut lang Des’ree’s woorden te volgen en de lippen te drukken met een omstander om zo steun te betuigen aan de holebi- en transgenderactivisten in Rusland, die het momenteel zwaar te verduren hebben. Voor de gelegenheid besloten wij ook maar even wat speeksel uit te wisselen met een willekeurig stukje vleeswaren. Alles voor de goede zaak! Nadien werd het doel van de bandjes duidelijk, deze werden opgeknoopt aan de spijlen van het hek, om zo de vertegenwoordigers van de Russische Federatie die in het consulaat werken eraan te herinneren dat wat er in Rusland gebeurt, onaanvaardbaar is. 

Kleine prides worden groot
Na een nacht vol feesten voor ieder slag homo, met onder andere Twinkxx in Red&Blue en A Hard Night in Petrol Club (de namen spreken eigenlijk voor zich), vertrok zaterdagmiddag om 14.00 uur de officiële pride parade vanaf de Waterpoort naar de Sint-Michielskaai. Er deden al met al rond de dertig partijen mee aan de parade, waaronder de Red&Blue, D-Club, homobelangenorganisatie çavaria, Bonaparte, OUTTV, DeLux, The Boots en Sensoa: het Vlaams expertisecentrum voor seksuele gezondheid. 


Toegegeven, de parade was nog niet zo groot en nam aanzienlijk minder tijd in beslag dan de vier uur durende botenparade in Amsterdam, maar de stemming zat er goed in en de Antwerp Pride parade heeft absoluut de potentie om flink te groeien. Maar was Bart Abeel, één van de organisatoren, ook tevreden over het resultaat van dit jaar? ‘Je bent als organisator altijd verplicht om kritisch te zijn, maar in het algemeen denk ik dat we een mooi, warm evenement hebben neergezet, met heel gelukkige mensen. Ik denk dat het, gezien de moeilijke economische omstandigheden waarin we hebben moeten werken, alleszins een resultaat is waar we fier mogen op zijn. Het is nog maar de tweede keer dat de parade bij ons uit gaat, ik vind dit al een ongelooflijke verwezenlijking.’

Hoewel Antwerp Pride oorspronkelijk werd verplaatst naar half augustus om dit jaar ongeveer gelijktijdig te kunnen worden gehouden met de worldOutgames, zijn er geen plannen om volgend jaar de pride weer eind juni te organiseren. ‘Er waren dit keer zeker meer mensen op de been dan toen we de pride einde juni organiseerden. Eind juni zit je met examens van de studenten, het Summer fesitval, veel mensen zijn ook al op vakantie vertrokken. Dan zijn er nog de prides in Parijs en Berlijn, waar je de concurrentie mee aan zou moeten gaan.’ Daarnaast vindt Abeel het een voordeel dat toeristen die van ver komen direct vanuit Amsterdam Gay Pride door kunnen naar Antwerp Pride. ‘Die hebben twee prides tegelijkertijd!’ Plannen om de mogelijkheden te verkennen om de pride groter te maken zijn er genoeg. ‘Het is een groeiproces. We gaan ook samenwerken met andere festivals binnen de stad, en we gaan ons parcours herbekijken. In Brussel loopt de parade door straten waar al veel volk is, dus is de parade automatisch drukbezocht. Wij zijn nu door een heel mooi gedeelte van de stad gelopen, maar waar de helft van de mensen op vakantie is. Alle terrassen daar zitten normaal stampvol, maar die zaten nu half leeg. Dat is gewoon de periode van het jaar, als je door een residentiële buurt loopt. Maar op de Kaai was het hartstikke druk. We gaan in de toekomst kijken of we door een meer commerciële straat kunnen lopen, zoals de Meir. Dan krijg je direct het gevoel dat je 100.000 bezoekers hebt. Daar moeten we maar eens over nadenken. Hij is er breed genoeg voor!’

Boy George kan hier ieder moment zijn!
De parade eindigde waar aansluitend het gratis festival Wave begon; bij de Waagnatie. Voor deze derde editie van Wave, georganiseerd door de mensen achter Cafedelove en Pannekoek, werd niemand minder dan Boy George ingevlogen voor een dj set! Tijdens het feest, dat tot 23.00 uur duurde, traden verder dj Da Pierre en Dimitri D’Anvers (organisator van Pannekoek) op. D’Anvers warmde het publiek lekker op voor de komst van Boy George, die overigens wel even op zich liet wachten. Nadat ons twee uur lang was verzekerd dat de grootheid ‘ieder moment’ het podium kon bestijgen, besloten we toch maar even snel ergens wat te gaan eten. En, uiteraard, besloot George uitgerekend op dat moment ten tonele te verschijnen. Van horen zeggen was het een waar festijn. Ons barbecuevlees was dat overigens ook.


Het hoogtepunt van de Antwerp Pride feesten was zonder twijfel de main party, Supergays, die op zaterdagavond in de Waagnatie gehouden werd. Optredens van Zsa Zsa Lamor, Sederginne, een stel Nederlandse intercedentemeisjes die KPOP zongen én niemand minder dan Songfestivalwinnares van 2012 Loreen, zorgen voor een spectaculaire avond. Voor mensen die al de hele dag op de been waren na de parade en het WAVE festival kwam Loreen misschien wat laat op de avond.

Op zondag kwamen de festiviteiten dan toch écht tot een einde, met het Closing Festival op de Grote Markt en voor de vrouwen een geslaagde editie van Café De Love in de Red&Blue. Laten we, in stijl, afsluiten met een citaat van Gandhi dat wat ons betreft precies de sfeer van het weekend samenvat. Het citaat werd ons overigen, uiteraard,  ten gehore gebracht door Philip Heylen: ‘Tolerance is not about being different, but about dealing with others being different’. 

He’s not touching your sex
Een kleine tip voor wie binnenkort een bezoek brengt aan Antwerpen. Zelfs wie de stad kent als de binnenkant van zijn broekzak, zal verrast zijn door de nieuwe dimensie die deze tweewielers je bieden. We hebben het, natuurlijk, over Segways. Een ritje op deze maffe voertuigjes voelt net zo lullig als het eruitziet, maar wie het reeds een keer geprobeerd heeft zal het met ons eens zijn dat het een zeker verslavend effect heeft. De tour die wij namen mocht overigens nauwelijks een tour heten – ‘I don’t really know much about the city, so you can just enjoy the Segways yes?’, aldus onze Frans-Belgische gids – maar dat mocht de pret oprecht niet drukken. De beste man zorgde onbedoeld voor de nodige hilariteit. ‘Don’t worry, I am not touching your sex,’ verzekerde hij ons bij het bijstellen van de Segways. www.belgium-segwaytour.be