Voor Unrepentant Geraldines liet Amos zich gedeeltelijk inspireren door kunstwerken, zoals die van Cézanne, Maclise en Rossetti. Haar vaste band, drummer Matt Chamberlain, bassist Jon Evans en Tori’s echtgenoot Mark (in de credits vermomd onder de naam Mac Aladdin) zijn, uiteraard met uitzondering van Tori’s echtgenoot, niet op het album te horen. ‘America’ is een wat aparte, iets te ingetogen albumopener, maar de ballad ‘Wild Way’, die doet denken aan Amos’ nummer ‘1,000 Oceans’, is erg interessant. Op ‘Promise’ zingt Amos wederom een duet met haar inmiddels 13-jarige dochter. Kleine meisjes worden groot en Tash gebruikt haar stem op een heel andere manier dan haar moeder; ze doet af en toe zelfs aan Adele denken.

Het titelnummer, waarop een boel personages uit de bijbel worden genamedropped, is eclectisch en verandert halverwege onverwachts in een pianoballad. Dat is waar Amos’ composities het beste tot hun recht komen: de pianoballads, waarop ze mooi en hoog (!) zingt, met hier en daar wat melancholie in haar stem. Het zijn krachtige nummers waarop ‘het meisje en haar piano’ van vroeger de gelegenheid krijgen om weer te shinen.

Gay.nl mag vijf exemplaren van Unrepentant Geraldines verloten! Wil je kansmaken? Mail dan je beste unrepentant selfie naar win@gay.nl o.v.v. ‘Tori’ en vergeet niet je profielnaam en adresgegevens te vermelden! Members krijgen uiteraard voorrang.