Hoe was het om zo openlijk te kunnen spreken over je werk?
‘Het voelt alsof er een last van mijn schouders valt. Ik zag dit als een heel belangrijk moment, omdat ik de kans kregen om Nederlanders te laten zien wie we zijn, wat we doen en hoe we te werk gaan. Ik ben erg dankbaar voor dit podium.’

Alle andere activisten die net aan het woord kwamen spraken over woede. Voel jij die ook?
‘Als ik eerlijk ben, sta ik er niet hetzelfde in als de andere activisten. De druk is voor mij juist een drijfveer. Er zijn een hoop onzekerheden. Een gay website beheren in China is geen makkelijke taak. Elke dag zijn er weer een hoop hobbels op de weg. Ik ben niet zozeer boos als gefrustreerd. Veel van mijn collega’s hebben, na jaren voor de website te hebben gewerkt, hun werk moeten neerleggen onder druk van familieleden. Een ander obstakel is dat in het verleden de website herhaaldelijk uit de lucht is gehaald.’

Ben je bang dat de overheid een antipropagandawet zal invoeren, zoals eerder in Rusland gebeurde?
‘De kans dat er een wet wordt ingevoerd gelijk aan die in Rusland of Oeganda [hoewel de Oegandese wet vandaag ongrondwettelijk is verklaard - red.] lijkt klein, omdat veel Chinezen dankzij het internet – en onze site – hebben geleerd dat homoseksualiteit geen ziekte is en dat shocktherapie geen oplossing is. Daarbij, in tegenstelling tot Rusland en Oeganda, landen die in grote mate worden beïnvloed door orthodoxe geloofsopvattingen, bestaat er in China geen dominante religie. De meest invloedrijke religie is denk ik boeddhisme, maar deze kan niet worden gerekend als meest dominante religie. Die is er niet. In China zijn religie en politiek twee afzonderlijke dingen.’

Zijn er momenteel in China wetten van kracht die homoseksuele burgers beschermen of juist beperken in hun rechten?
‘Er zijn geen wetten die homoseksuele activiteiten verbieden, maar er zijn ook geen wetten die ze beschermen tegen discriminatie en geweld. Er zijn simpelweg geen wetten die te maken hebben met homoseksualiteit. Hoewel consensuele seks tussen twee mannen legaal is, keurt de politie in kleinere steden het vaak niet goed, maar bemoeit zich er niet mee. Eigenaren van gaybars worden vaak wel lastiggevallen, zowel door burgers als ambtenaren.’

Je bent in het verleden zelf ook agent geweest. Werd je gedwongen je baan op te zeggen toen je openlijk als activist begon te werken?
‘Twee jaar terug, toen ik de website al gelanceerd had, ben ik gestopt als politieagent, omdat me dat werd opgedragen. In China hebben we een interessant concept genaamd ‘geadviseerd ontslag’. Er wordt in dat geval gesuggereerd dat je maar beter ontslag kunt nemen. Er wordt druk op je uitgeoefend om te zorgen dat je je baan opzegt, zodat je bazen je niet zelf hoeven te ontslaan. Dat kan namelijk niet, gezien er in mijn geval wettelijk geen grond voor bestaat. Mij werd verteld dat er geen toekomst voor me bestond op het bureau als ik mijn werk als activist zou voortzetten. Ik moest kiezen tussen mijn website en m’n baan. Ik koos voor de website.’

Je bent de eerste openlijk homoseksuele activist die door de Chinese premier is uitgenodigd voor een gesprek. Hij schudde je de hand en feliciteerde je met je werk. Waarom wordt er op politiek vlak niet meer voortuitgang geboekt voor homo’s in China?
‘Voor de duidelijkheid, ik werd uitgenodigd om met hem te praten over aidspreventie. Hoewel het een grote stap was voor de premier om persoonlijk met mij in gesprek te gaan, heeft helaas tot zover geen enkele politicus het verbeteren van LHBT-rechten publiekelijk benoemd. LHBT-rechten zijn voor Chinese politici nooit een agendapunt bij officiële vergaderingen. De houding van de Chinese overheid tegenover homoseksualiteit valt ongeveer als volgt te omschrijven: don’t ask, don’t discuss, don’t support. De overheid negeert in feite ons bestaan, wat op zich een vorm van discriminatie is. Daarom ben ik zo blij met het platform dat me hier in Amsterdam geboden wordt. Het is een onwijze kans om mijn stem te laten horen.’

Le Geng is morgen tezamen met zeven andere activisten te vinden op hun eigen boot tijdens de Amsterdam Gay Pride Parade. De boot is herkenbaar aan de gigantische LED-schermen aan weerszijden van de boot en het scherm óp de boot waarop niet de opvarenden zelf, maar de toeschouwers aan de kade zullen worden geprojecteerd.

TEKST: Joël Leuwener