‘Met veel pijn in mijn hart heb ik de knoop moeten doorhakken aangezien het punt daar is gekomen dat het café niet meer levensvatbaar is. Met veel plezier heb ik er de afgelopen 6,5 jaar gestaan en we hebben veel mooie avonden beleefd met zijn allen.’ Zo nam eigenaar Roland Smit na 36 jaar afscheid op de site van gaycafé Wilsons. 

'Ik heb weleens dagen naar de klok zitten kijken tot er iemand binnenkwam', verklaart Smit zijn besluit. 'Een paar jaar geleden heb ik een burn-out gehad, ik heb niet zoveel reserves meer. In de loop der jaren heb ik veel georganiseerd, maar op dagen dat ik dat niet deed, was er weinig te beleven. Meer dan een gezellige baravond werd het nooit. Daar kun je niet van bestaan.'

Als enige homocafé in een stad dicht bij Amsterdam heb je niet het voordeel van wisselend publiek, legt Smit uit tegenover Trouw. 'Als het bij mij stil is, loop je niet even naar een ander om te kijken of het daar gezellig is.' Bovendien zat de Wilsons in een kelder. 'Een veel gemaakte opmerking was: we hoeven niet meer onder de grond.'

 In het artikel in Trouw geeft landelijk directeur van het COC, Koen van Dijk een interessante verklaring voor de ondergang van Wilsons. 'De horeca heeft het sowieso zwaar en een homocafé is vaak gericht op een bepaald publiek, dan heb je een smalle marge. Jongeren gaan graag gemengd uit en zij kiezen veel voor feesten in plaats van kroegen. En internetdaten heeft het ontmoeten overgenomen. Je ging ook naar het café om te flirten, maar dat kun je nu thuis doen, vanachter je computer.'

Roland Smit zegt hetzelfde. 'Thuis op de bank met een app op je telefoon leg je eenvoudig contact.' 

Lees verder op Trouw.nl

Wat vinden jullie? Heb je niets meer te zoeken in een homokroeg, kom je er juist nog regelmatig, of wissel je het af? Laat je mening horen via de poll op onze site!