Rogier is weinig verrast door de uitslag van het SCP-onderzoek. ‘Ik vond het vooral heel jammer om te horen. Het verbaast me niet, omdat zowel in de scene als daarbuiten flink wat vooroordelen bestaan over het idee van biseksualiteit.’ Rogier woont in Amsterdam-Noord, heeft vier kinderen en een vriendin en was de afgelopen maanden een van de sleutelfiguren in de COC Coming Out Dag-campagne rondom biseksualiteit. ‘Ik ben docent en daarbij nogal een naïeve wereldverbeteraar. Ik hoop met mijn verhaal mensen te kunnen helpen hun gevoelens te volgen en accepteren. Wanneer ik met mensen spreek over mijn biseksualiteit, krijg ik vaak te horen: “O, jij kunt dus gewoon in de kast blijven als je wilt?”. Misschien dat dat er wel aan bijdraagt dat ik zo expliciet brul dat ik op zowel mannen als vrouwen val, want dat is helemaal niet hoe het zit.’

Gio vertelde zijn vrienden en ouders eerst biseksueel te zijn, maar heeft eerder dit jaar een tweede keer zijn coming-out gehad, dit keer als homo. ‘Bi klinkt op de een of andere manier gewoon mooier. Ik kon daarmee beter voor de dag komen bij mijn vrienden. Mijn omgeving heeft nogal een hoog machogehalte. Ik wist al die tijd wel dat ik eigenlijk alleen maar gevoelens had voor jongens, maar ik wilde er gewoon niet aan geloven. Ik dacht: als de buitenwereld denkt dat ik bi ben, dan moet ik me ook gedragen als bi. En als ik me maar lang genoeg gedraag als bi, dan word ik het misschien ook wel.’

De Haagse Tessa ontmoette tijdens een zomervakantie in Griekenland haar prins op het witte paard, maar ontdekte aan het prille begin van hun relatie al dat hij niet alleen van de prinsesjes was. ‘Ik was slechts drie dagen op Chersonissos. Het was allemaal heel bevlogen, eigenlijk stelde het geen bal voor, maar ik was op slag verliefd. Toen ik thuiskwam wist ik niet veel meer dan zijn naam en dat hij voor een reisorganisatie werkte. Ik vertelde erover aan m’n huisgenoot. De dag erna kwam ik thuis en zat ze stilletjes in de hoek van de bank met een ernstige blik in haar ogen. Ze zei: “Tess, ik moet je iets vertellen over die nieuwe vriend van je…”. Ik weet nog dat ik grappend vroeg of-ie kinderen had. Toen vertelde ze me dat hij een relatie had gehad met een ex-collega van haar. Ze had erg getwijfeld of ze het me moest vertellen, maar het was natuurlijk een kwestie van tijd voordat ik ‘m een keer mee zou brengen en dan had hij gelijk geweten dat er stront aan de knikker was. Ik zat er niet heel erg mee, ik was vooral verrast. Je hoort er gewoon nooit over.’ 

Koffiezetapparaatvrijheid
Rogier vertelde zijn vrienden in eerste instantie ‘op mensen’ te vallen, maar na een aantal gesprekken met wat homoseksuele vrienden, die hij voor de gelegenheid bestempelt als ‘ervaringsdeskundigen’ raakte hij ervan overtuigd dit het slechts een fase was en ging hij volledig voor de mannen. ‘Je kunt je wel voorstellen hoe verrast ik was toen ik jaren later ineens weer gevoelens kreeg voor een vrouw.’

Rogier vertelt me meer moeite te hebben gehad met zijn uiteindelijke coming-out als biseksueel, dan als homo. ‘Mensen vinden het gewoon heel lastig. Je bent moeilijk te plaatsen als biseksueel. Er heersen flink wat vooroordelen over hoe je als homo of hetero zou moeten functioneren in de maatschappij en als bi voldoe je ineens niet aan al die voorgezette sociale normen, waarden en systemen.’

Om zijn bijdrage te leveren aan de acceptatie van het schijnbaar ongrijpbare concept van biseksualiteit, is Rogier een fervent voorvechter geworden van iets wat hij bij gebrek aan een beter begrip bestempelt als ‘koffiezetapparaatvrijheid’. ‘Ik werk op een school en vind het fijn als ik bij het koffiezetapparaat openlijk een opmerking kan maken over een leuke man of een leuke vrouw, zonder dat collega’s daar vreemd van opkijken. Ik ben er nadrukkelijk open over, niet provocerend, maar wel duidelijk. Ik heb het in een gesprek weleens terloops over m’n ex-vriend. Dan kijken mensen me vaak vreemd aan, wat mij de gelegenheid geeft om even kort uit te leggen hoe de vork in de steel zit. Op het moment dat “we” er gewoon open over zijn en mensen ontdekken dat er eigenlijk heel veel mensen biseksueel zijn, dan is heel wat van het onbegrip en die nodeloze discussie volgens mij in een keer van tafel.’

Rogier mag de dingen nu dan goed voor zichzelf op een rijtje hebben; toen hij als ‘homo’ ineens als een blok viel voor zijn beste vriendin was hij daar allesbehalve blij mee. ‘Ik vond het vreselijk. Mijn eerste reactie toen ik merkte dat ik haar leuk vond was: “Maar ik val op mannen, dus dit is natuurlijk compleet onlogisch!”. Ik ging ervan uit dat het wel weer over zou gaan. Het grappige was dat ik al een paar keer tegen haar had gezegd: “Ik wil precies iemand zoals jij, maar dan een man”. Ik ben in die tijd met een professional gaan praten die op een gegeven moment tegen mij zei: “Je bent biseksueel, is dat een probleem voor jou?”, waarop ik reageerde: “Ja, want ik wil gewoon ergens bij horen”.’

Deel 2 van Het Grote Bilemma lees je hier.

---
Tekst: Martijn Kamphorst | Fotografie: Johan van Walsem | Locatie shoot: Hotel V Nesplein | Kleding: WE