Sander komt bij het bos aanrijden in een weinig bescheiden rood-zwarte sportauto. Vier dagen per week werkt hij in Purmerend bij een garage. Sander: ‘Iedereen weet dat ik een furry ben, al vertel ik niet iedereen van de hoed en de rand. Mijn collega’s zijn toch een beetje boers.’ Sander kwam ongeveer zeven jaar terug met het fandom in aanraking toen hij zocht naar een husky-wallpaper voor op zijn computer. ‘Ik zag een foto van een husky-fursuit; zo is het zaadje geplant. In het begin was ik er nog een beetje sceptisch over – ik denk dat dat voor iedere furry geldt. De erotische kant van het fursuiten wordt in haast alle media-aandacht het meest uitvergroot en dat trok mij destijds niet echt.’ Een aantal jaar geleden belandde Sander voor een lange periode in het ziekenhuis. ‘Ineens had ik heel veel tijd om na te denken. Ik kon niks anders dan achter een computer zitten en ben mezelf steeds meer in het furry fandom gaan verdiepen. Uiteindelijk dacht ik bij mezelf: ja, dít is wat ik wil doen, dít is waar ik van hou. Vrijwel direct nadat ik uit het ziekenhuis werd ontslagen, ben ik aan mijn eerste fursuit begonnen, samen met mijn oma. Zij heeft me leren naaien, stikken en met sjablonen leren werken.’

De Maastrichtse Randy kwam al jong in aanraking met de furscene. Toen hij twaalf, dertien jaar oud was, merkte hij dat hij op sommige vlakken andere interesses had dan zijn leeftijdsgenoten. ‘Via Google kwam ik erachter dat mijn interesse lag bij het furry fandom. Het heeft heel lang geduurd voordat ik er iets mee heb gedaan. Dat was vooral angst, omdat ik zelf ook niet helemaal wist wat ik ermee aan moest. Een deel was ook te wijten aan het feit dat furry’s vaak zo slecht worden afgebeeld in de media. Ik wist niet zeker of ik daar wel bij wilde horen. Dik een jaar geleden heb ik eindelijk de stap gemaakt om me aan te sluiten bij een forum en sindsdien zie ik mezelf officieel als furry.’

De van geboorte Finse Annika groeide op in Duitsland en woont en werkt sinds een paar jaar als hotelmanager in Amsterdam. Pas ongeveer een jaar geleden kwam ze voor het eerst in aanraking met furry’s toen ze in een winkelcentrum getuige was van een furwalk. ‘Mijn bek viel open. Ik was er compleet onbewust van dat dit bestond. Ik ben gelijk op ze afgelopen en heb ze allerlei vragen gesteld. Ik kreeg al snel de gegevens van verschillende Facebookgroepen en voor ik het wist maakte ik deel uit van het fandom.’

De rest van dit artikel lees je in het februarinummer van Gay&Night-ZiZo Magazine. Nu al online te lezen en vanaf volgende week gratis verkrijgbaar op meer dan 100 locaties in Vlaanderen en Brussel.

Tekst en concept: Martijn Kamphorst & Genevieve Korte / Fotografie: Johan van Walsem