Het album opent met ‘Darlings’, een mooi orgelnummer waarbij Sundfør wordt bijgestaan door een koor. Al snel maakt het tweede nummer ‘Accelerate’ zijn naam waar door flink de vaart erin te gooien. Het nummer is Susanne Sundfør pur sang, met onheilspellende synthesizers, dreigende vocalen en een ritme dat bijna militair klinkt. De eerste single ‘Fade Away’ neigt al iets meer naar pop, met een bijna jolig synthesizerintermezzo en uplifting teksten als ‘this is the kind of love that never goes out of style’. Na het rustige, betoverende ‘Silencer’ volgt een nummer dat je bijna zou kunnen zien als Sundførs poging tot het maken van een heus popliedje, met een bijna Eurovisie-waardige opbouw en aanstekelijke melodie. Uiteraard met een scherp, melancholisch randje, want uit het refrein (‘You take me back, and you kamikaze’) blijkt dat twee geliefden automatisch hun eigen doodsvonnis tekenen door weer bij elkaar te komen.

Met het tien minuten durende nummer ‘Memorial’ pleegt Sundfør zelf eigenlijk een beetje kamikaze op haar eigen album, want het nummer is zó zwaar, lang en troosteloos dat het niet echt uitnodigt om het helemaal af te luisteren. Ook het nummer direct erna, ‘Delirious’, begint zo heftig dat je het idee krijgt dat je het album überhaupt maar beter af kunt zetten. Zonde, want dat verdienen de laatste drie nummers niet. De doorzettende luisteraar wordt beloond, en met het nummer ‘Insects’ wordt Ten Love Songs, net als Sundførs voorgaande album, op bombastische wijze afgesloten.

Ten Love Songs is vanaf aanstaande maandag verkrijgbaar. Susanne Sundfør is op 14 maart live te zien in Paradiso in Amsterdam.

Winnen!
Gay.nl mag 3 exemplaren van Ten Love Songs verloten. Wil je kansmaken? Mail dan naar win@gay.nl o.v.v. 'Susanne', je profielnaam en je postadres. Members krijgen uiteraard voorrang!