'Onlangs heb ik mijn eerste en enige coming-out gehad. Ik ben in de dertig. Wellicht denken jullie nu: goh, die heeft er lang over gedaan om uit de kast te komen. Zo simpel ligt het echter niet. Ik zal het specifieker formuleren. Onlangs heb ik mijn coming-out gehad als transgender.

Tijdens het schrijven van mijn scriptie, tussen de momenten van zweetdruppels en stress door, ontdekte ik dat ik genderdysforie had. Na behoorlijk wat jaren te hebben gezocht naar mijn identiteit – ik ben niet lesbisch of homoseksueel (whats in a name),voel mij heteroseksueel en val bovendien mijn hele leven al op bi- en heteroseksuele vrouwen – wist ik eindelijk dat er niet zoveel mis was met mij. Nu behoorde ik definitief ergens toe, namelijk de T in LGBTT2IQ (Lesbisch, Gay, Biseksueel, Transgender, Transseksueel, Two-spirited, Interseksueel en Queer).

“Wow, Toby”... “je bent een transman”, schreeuwde een vriendin van mij zonder gêne door het café waar we net koffie hadden besteld. “Ik wist altijd al dat er een jongen in je zat”. Dat is natuurlijk altijd fijn, dat je vrienden paranormaal begaafd zijn en alvast het voortouw nemen om je in de juiste categorie te plaatsen. Sindsdien is mijn leven wel 180 graden gedraaid. Met die T gaat er namelijk een heel nieuwe wereld open. Om de officiële ‘DSM-V’ diagnose ‘genderdysforie’ te krijgen en daadwerkelijk in fysieke transitie te mogen, moet je namelijk voldoen aan een heel arsenaal van keuringen. Je moet in feite eerst ‘ziek’ verklaard worden, om vervolgens via hormoonbehandeling en operaties weer ‘beter’ gemaakt te kunnen worden. Het is natuurlijk fijn dat dit allemaal kan maar dit betekent ook verplichte gesprekken met een toegewezen therapeut waar ik mijn hele behandeling aan vast zit en allerlei regels over gezond leven. Patiënten die roken hebben bijvoorbeeld grote kans om afgewezen te worden voor operaties en incidenteel drugsgebruik wordt ook niet bepaald op prijs gesteld. Dat is mijns inziens best gek, aangezien je het toedienen van testosteron ook zou kunnen zien als een shot drugs die je in je spuit. 

Enfin, zo’n transgender coming-out verschilt uiteindelijk helemaal niet veel van een 'gewone' coming-out. Voor mij was het fijn en makkelijk om dit heugelijk nieuws in een keer via Facebook te delen met mijn vrienden, collega’s en kennissen. Ik zou op mijn werk een nieuw herenkostuum krijgen (ik werk in een publieksfunctie) en deze coming-out scheelde een hoop moeilijke gesprekken. Sindsdien heb ik gelukkig ontzettend veel steun gehad uit directe en indirecte kring. Dat is natuurlijk een boost voor je zelfvertrouwen en hierdoor voel ik mij al een stuk zelfverzekerder in mijn nieuwe sociale rol als jonge, aantrekkelijke adonis, maar in allerlei alledaagse sociale situaties ontstaan er ook nieuwe moeilijkheden. Want welk toilet neem je bijvoorbeeld als jij je meer man voelt, er redelijk jongensachtig uitziet, maar nog steeds een vrouwenlichaam hebt? 

X

Toby (PS wil je meer weten over genderdysforie? Kijk dan hier.'

*De naam Toby is uit privacyoverwegingen gefingeerd. Vragen aan Toby? Plaats ze in de reacties of stuur ze aan redactie@gay.nl. Wij zorgen dat ze bij hem uitkomen.