'Als ik kleding ga kopen, hoop ik altijd dat Tokke tijd heeft om met me mee te gaan. Tijdens dat proces vervloek ik hem. Hij is snoeihard ('Leuk! Daarin lijk je op oma.'), me uit mijn comfortzone trekkend ('Goh mam, zwart. Verrassend. Dat heb je ook nog helemaal niet hangen hé, in je kast') en iets te eerlijk ('Had gekund mam… een jaartje of 20 terug'). Maar uiteindelijk kom ik bijna altijd blij thuis, met iets moois (wel vaak te duur) waar ik meestal nog jaren plezier van heb.

Toen Tokke 7 jaar oud was en geen paddenstoelen en kabouters tekende maar dames in lange jurken met hoge hakken eronder, kreeg hij ineens door dat modeontwerper een beroep was. Samen keken we op sites van couturiers en toen we bij een zeer stijlvolle Nederlandse ontwerper terechtkwamen zei Tokke: 'Hij maakt mooie dingen, naar hem ga ik mijn ontwerpen opsturen!' Nauwkeurig koos hij uit zijn stapel de drie mooiste ontwerpen en vergezelde deze met een ontroerende brief vol beginnerstaalfoutjes. Hij deelde zijn ambities en eindigde zijn brief met: 'Mesgien heeft u nog tips voor me, u moodekolega Tokke.'

'Ware hartstocht dwingt meestal respect af, ook bij jonge kinderen'

Tot mijn grote verbazing kreeg Tokke heel snel een pakketje thuis met daar in een handgeschreven brief en een video van de laatste modeshow van deze innemende modeontwerper. Hij prees mijn kind, spoorde Tokke aan om vooral door te gaan en gaf hem inderdaad tips.

Nooit is hij meer gestopt met het ontwerpen van jurken. Zijn hele lagereschoolperiode zat hij ook in de klas – als hij klaar was met zijn werk – te tekenen. Zijn klasgenootjes, zowel de jongens als de meisjes, hadden vaak interesse. Ik denk dat ze toen al zagen dat deze passie serieus was en ware hartstocht dwingt meestal respect af, ook bij jonge kinderen. 

Op de middelbare school namen zijn dromen steeds vastere vormen aan. Van getekende tweedimensionale ontwerpen maakte hij de overstap naar de naaimachine. Dat viel tegen en al snel vonden we, toen hij net 16 was, een mevrouw in de buurt die naailessen gaf. Tussen 50-plus huisvrouwen met kittige korte kapsels leerde Tokke van Ada knoopsgaten maken, ritsen bevestigen en blind zomen. Bovendien werd hij elke dinsdagavond bijgepraat over The Bold and the Beautiful, de nieuwe liefdes van Jan Smit en zette Ada speciaal voor hem thee terwijl de rest koffie dronk en veel (menthol)sigaretten wegpaften. Inmiddels was het voor Tokke duidelijk dat hij de Modeacademie wilde gaan doen. 

'Tokkes incasseringsvermogen werd flink op de proef gesteld'

Ons eerste bezoek samen met Tokke aan de school was voor hem een gevoel van thuiskomen. Dit was het, hier kon hij optimaal aan zijn droom werken, hier zou het gaan gebeuren. Maar het zou geen sinecure worden om aangenomen te worden. De toelatingseisen zijn extreem streng en met hem waren er héél veel gegadigden om ook te gaan starten in jaar 1.

Na vele maanden van voorbereiding, keihard werken en rotsvast vertrouwen werd Tokke inderdaad aangenomen. Hij wist dat het hard werken zou gaan worden, hij wist dat het niet makkelijk zou zijn en hij wist dat zijn incasseringsvermogen op de proef gesteld zou gaan worden. Het blijkt nog harder werken te zijn dan verwacht, nog veel moeilijker dan voorzien en het ontvangen van de harde maar eerlijke en professionele kritiek is niet altijd een feestje. Maar daar staat tegenover dat hij is waar hij moet zijn. Hij is thuis. Kan groeien als ontwerper en als mens, en dat doet hij. 

Tokke woont niet meer thuis en ik moet helaas steeds vaker alleen mijn kleding kopen. Ik mis hem erg. Niet alleen ik, ook zijn vader, zijn broertje en zijn zussen vinden het een stuk ongezelliger zonder hem. Maar dat is ons probleem. Een pleister op de wonde is de wetenschap dat hij gelukkig is. Zijn passie volgt en (ook niet onbelangrijk) hij kan vissen in een rijk gevulde vijver vol met leuke jongens van zijn eigen leeftijd.'

Foto: Tokke

Hoewel we aan Irene eigenlijk meer dan genoeg hebben, zijn we nog op zoek naar een tweede homomoeder. Heb jij al laten weten wie volgens jou geschikte kandidaten zijn? Klik hier om je suggesties door te geven.