Omdat Tokke al zo jong uit de kast kwam, leverde dat meteen een praktisch probleempje op; de eerste schreden op het liefdespad. Bij zijn oudere zus Mej. R en haar vriendinnen waren deze al gezet. En voor een mooi heteromeisje op een leuke school en met een gezellige vriendenclub was dit al een ontroerend, onzeker en spannend proces. Toen Tokke 16 was en begon met uitgaan had hij plezier, veel plezier. Maar daar waar zijn vrienden en vriendinnen zoenden met hun flirts op de dansvloer en verkeringen kregen, kon Tokke niets anders dan toekijken in de dorpskern van de niet zo grote gemeente waar we wonen. 

Op een zondagochtend, nog brak van de avond daarvoor, deed hij voor het eerst zijn beklag: 'Mam, er lopen hier drie jongens in het dorp rond die uit de kast zijn en ook nog niet boven de 25 zijn. Ik vind het alle drie sukkels.' Een beetje als op zoek zijn naar echt leuke schoenen en uit drie paar Crocs mogen kiezen. Dat idee. Naïef reageerde ik: 'Er moeten toch meer jongens die homo én ook leuk zijn rondlopen?' 'Tuurlijk mam, zat. Die kijken mij aan terwijl ze een meisje zoenen. Ik haal ze er zo uit. Maar die kan ik niet benaderen. Nu nog niet in ieder geval.'

Hier had ik niet bij stilgestaan en het deed me verdriet. Ik gunde hem zo wat zijn zusje allemaal zonder al te grote problemen kon meemaken. Zelfs bijna de tranen van een uitgeraakte verkering van twee maanden. Want een beetje handigheid in de liefdesetiquette moet je leren. Daar is de puberteit voor uitgevonden. Tenzij je dus een Tokke bent.

Maar het bloed kruipt gelukkig waar het niet gaan kan. Tokke zou naar een groot boerenfeest gaan in een veel kleiner dorp verderop. Een ‘bier-en-tietenfeest’ zoals hij het zelf subtiel benoemde. En daar, tussen de op klompen hossende boeren, zag Tokke een andere Tokke. Net zo ongemakkelijk en net zo onzeker als hij. Blikken zeiden kennelijk genoeg en nadat ze tien minuten na elkaar vertrokken op het feest en de privacy opzochten een paar straten verderop achter een grote vrachtwagen, kon er toch gezoend worden. Toen ik dat zielig vond en het vergeleek met zijn zusje, die wel gewoon op een feest kan zoenen met een jongen, haalde hij zijn schouders op en zei laconiek: 'Ach, weet je, het heeft ook wel wat hoor; stiekem is toch altijd spannender.'

Maar altijd stiekem moeten zijn omdat je anders een klap op je kop kan krijgen, bleek op de langere termijn toch steeds minder leuk. Tokke wilde voortaan ook uit in Amsterdam. Naar gayclubs. Wat een dilemma, want mijn man en ik zouden het van zijn oudere zus nooit goed gevonden hebben, alleen naar Amsterdam als je 16, 17 bent. Toch hebben we het goed gevonden, want Tokke legde uit dat het daar veiliger, leuker en relaxter was voor hem. Gelukkig had hij een leuke vriend met wie hij uitging in Amsterdam, die ongeveer 2 bij 2 meter is, dus dat stelde ons als ouders enigszins gerust. Ons spichtige kind had in ieder geval een soort bodyguard bij zich. 

Inmiddels is Tokke ouder en is Amsterdam geen noodzaak meer. Hij beweegt zich vrijer door het uitgaansleven in de stad waar hij nu woont en we hebben inmiddels al een tijdje een vreselijk lieve schoonzoon over de vloer gehad. En ondanks dat deze relatie niet meer ‘aan’ is, ben ik zo blij dat Tokke heeft mogen ervaren dat hij welkom was bij een heel warme schoonfamilie. Dat maakte het voor beide jongens een stuk makkelijker.  

Gelukkig ligt de prille pubertijd achter hem. De tijd dat hij bijna geen leeftijdgenoten kon vinden in ons dorp, waar hij wel soms opdringerig benaderd werd door 50-, soms 60-plussers. Iets wat hij verschrikkelijk vond.  

Hij loopt dus weer vrij rond, mijn kind. Moeders, houd uw zonen binnen…

Foto: Tokke