Het verhaal dat de afgelopen weken viral ging op internet brengt ongetwijfeld ook een glimlach op jullie gezicht. Het laat zien dat er verandering plaatsvindt en dit geeft goede hoop voor de toekomst. Ik kan me niet voorstellen dat er ooit zoiets op mijn middelbare school gebeurd zou zijn, laat staan de generaties voor mij.

Eerder deze week kwam er nóg een feelgood bericht uit Verenigde Staten. In een video is te zien hoe twee mannen elkaar kusten toen de ‘Kiss Cam’ op hen werd gericht in de pauze van een professionele honkbalwedstrijd. Dit fenomeen heeft een homofoob karakter, dus is het extra bijzonder dat de 43.000 toeschouwers in het stadion luid begonnen te juichen na het zien van de zoen op groot scherm.

Wanneer ik dit soort nieuws hoor vergeet ik voor heel even al het leed waar homoseksuelen wereldwijd mee te maken hebben. Het zijn mooie, oprechte en kleine daden waarvan niemand had verwacht dat het wereldnieuws zou worden. Het laat zien dat er op veel plekken ook vooruitgang wordt geboekt op emancipatiegebied. 

Ikzelf woon in een land waarin ik relatief gezien in vrijheid kan leven als homo. Ik heb kort geleden een appartement gekocht in Amsterdam met mijn vriend. Zelfs een samenlevingscontract laten opstellen. Als de tijd rijp is willen en kunnen we trouwen. Ik word op mijn studie en werk beoordeeld op mijn capaciteiten als persoon en niet als de ‘homoseksueel’. Ik kan me vrij bewegen in een homo- en hetero-georiënteerde belevingswereld; tijdens het uitgaan, maar ook bij vrienden en familie met verschillende geaardheden, achtergronden en levenswijzen. De diversiteit wordt geaccepteerd en zelfs toegejuicht. Ik realiseer me echter maar al te goed dat dit voor miljoenen homo’s niet zo is.

De journalistiek lijkt vaak te neigen naar het negatieve en enkel te benoemen dat de LHBT-gemeenschap nog een lange weg te gaan heeft. Dat is helaas de harde realiteit en bovenstaande voorbeelden betekenen niet dat ‘we’ achterover kunnen leunen. Anti-homogeweld is overal aan de orde van de dag, om nog maar te zwijgen over het gebrek aan gelijke rechten voor LHBT's. 

Ik draai mijn hoofd absoluut niet weg van de incidenten die ook nog in eigen stad en land plaatsvinden. Wat ik wil benadrukken is dat velen van ons zonder al te veel bevooroordeling en in rust ons leven kunnen leiden. En dat er wereldwijd steeds meer mooie dingen gebeuren als de 'promposal' van Jacob aan Anthony of het luide applaus dat volgde na de gay kiss on cam. Laten we dit koesteren en naast vechten voor wereldwijde gelijkheid, hoop halen uit deze positieve ontwikkelingen.

Sander van der Weegen (22) is student Media, Informatie en Communicatie in Amsterdam en onderdeel van de levendige gayscene daar.