Onlangs had ik een kleine dip in mijn transitie. Ik voelde mij even erg genderdysfoor, dat wil zeggen somber over dat ik lichamelijk geboren ben als meisje. Zulke momenten komen tot nu toe gelukkig niet vaak voor. Sterker nog, over het algemeen gaat het best goed; ik voel me steeds gelukkiger in mijn nieuwe sociale rol als man en ondanks het pittige traject ben ik blij dat er vooruitzicht is op fysieke behandeling. Ik realiseer me daarentegen goed dat er altijd dagen zullen zijn dat ik geconfronteerd zal worden met mijn eigen 'ongemak'. Komen dysfore gevoelens eigenlijk ook voor bij homoseksualiteit? Vast wel. Het komt er in ieder geval op neer dat op zulke dagen al het 'labelen', 'categoriseren' en 'in hokjes stoppen' gewoon net even te veel is. 

Ik stond die betreffende dag te werken in mijn prachtige herenkostuum. Mensen weten in deze fase van mijn transitie niet zo goed hoe ze mij moeten aanspreken, als man of als vrouw. Die dag werd ik drie keer meneer genoemd, twee keer sir, twee keer mevrouw en één keer eerst meneer en toen toch mevrouw. Van die laatste twee word ik natuurlijk niet zo heel blij, maar ik neem het mensen maar niet kwalijk; in deze 'tussenfase' ben ik immers niet zo makkelijk te definiëren. Momenteel zit ik aan het einde van het onderzoekstraject bij het VU medisch centrum. Dat betekent dat ik enkel van sociale genderrol ben veranderd, dus meer qua kleding, uiterlijk en gedrag. Hopelijk mag ik binnenkort met de testosteronbehandeling beginnen zodat ik lichamelijk ook meer ga 'vermannelijken'. Maar eigenlijk zou het allemaal niet uit moeten maken.

Een queer vriend/vriendin zei een tijd geleden tegen mij dat het hem/haar niet uitmaakte of hij/zij nou als vrouw of als man aangesproken werd. Hij/zij zei dat het allebei prima was want hij/zij voelde zich niet man of vrouw. Wow, daar heb ik respect voor. Allereerst voel ík mij meer man dan vrouw, dus voor mij voelt het ongemakkelijk als mensen mij aanspreken als vrouw. Daarnaast vind ik deze 'tussenfase' juist extra lastig omdat alles onduidelijk is. Onze Nederlandse samenleving is nu eenmaal ingedeeld op twee geslachten. Je geslachtskenmerken bij geboorte bepalen kennelijk of je vrouw of man bent en vanaf dan mag je verder kiezen uit die twee smaken: roze of blauw, perzik of banaan. Respect dus voor mensen die zich bewust niet willen conformeren en die duidelijkheid ook niet nodig hebben.

Een paar dagen geleden bekeek ik online een aantal delen van het coming-out-interview van Bruce Jenner met Diane Sawyer. Bruce Jenner is ook zo iemand waar ik respect voor heb. Bruce is ex-atleet, voormalig Olympisch kampioen en ex-man van Kris Jenner. Kris Jenner is op haar beurt weer een ex van Robert Kardashian met wie zij samen vier kinderen heeft: Kim, Khloe, Kourtney, en Rob. Bruce heeft uit een eerste huwelijk ook vier kinderen: Burt, Casey, Brandon en Brody en een groot deel van deze familie speelt in de welbekende realityserie Keeping Up with the Kardashians. Volg je het nog? Enfin, Bruce Jenner heeft recentelijk aan de Amerikaanse media verteld over de wens om in transitie te gaan naar vrouw. Dit lijkt mij voor iemand met een status als onder andere sporticoon, alphaman, vaderfiguur en 'ideale Amerikaanse schoonzoon' zeker niet makkelijk. Bovendien heeft Jenner door haar sportverleden een zeer groot, gespierd lichaam, iets dat met hormoonbehandeling en operaties zeker niet eenvoudig te verhelpen is. Doordat ze een celebrity is zal Jenner daarbij voor de rest van haar leven geassocieerd worden met haar genderdysforie en transitie. Dat vergt veel moed. Respect dus!’

X

Toby 

*De naam Toby is uit privacyoverwegingen gefingeerd. Vragen aan Toby? Plaats ze in de reacties of stuur ze aan redactie@gay.nl. Wij zorgen dat ze bij hem uitkomen.