Als ik mijn mailbox mag geloven is Irene Hemelaar, frontvrouw van de jaarlijkse Amsterdam Gay Pride, op dit moment de meest gehate vrouw in de Amsterdamse leer- en fetisjscene. Irene durfde het namelijk aan om de naam van de facebook-groep ‘Amsterdam Gay Pride’ te veranderen naar ‘Amsterdam Pride’. 'Want zo heette het evenement oorspronkelijk ook', legde Irene uit aan menig verontwaardigd Facebookgroep-bezoeker. Dit jaar heet het grootste LHBT-evenement van Nederland nog wel Amsterdam Gay Pride, volgend jaar Europride en dan in 2017 toch echt wel Amsterdam Pride. Een simpele naamsverandering, terwijl de inhoud nagenoeg niet verandert, wat zou er mis mee zijn? Heel veel, zo bleek uit heel wat reacties die gisteren via sociale media en mailboxen de wereld ingestuurd werden. Hoe nobel en doordacht het idee van Irene en co mag zijn, de grootste pijn zit ‘m in de communicatie, in de manier waarop velen het nieuws over de naamsverandering hebben vernomen via de Facebookmelding 'Irene Hemelaar heeft de naam van de groep Amsterdam Gay Pride gewijzigd in Amsterdam Pride'.

Maar Amsterdam Gay Pride is een merknaam, niet alleen op het briefpapier van Irene Hemelaar, maar ook in de hoofden van heel veel mensen die aan het evenement meewerken en het bezoeken. Is het niet de officiële naam, dan is het wel de gevoelsmatige merknaam. En merknamen kunnen heel gevoelig liggen. Vraag maar na bij al die bedrijven die zelf de mist in gingen toen ze de naam van hun favoriete product veranderden. Op internet zijn tal van blogs te vinden over dergelijke branding-missers. En telkens wordt dezelfde conclusie getrokken. CEO’s moeten door het stof want ze hadden zich niet gerealiseerd dat klanten zoveel waarde hechtten aan de naam van het product in kwestie. En ook niet dat die consument daar wat over te zeggen denkt te hebben. Menig bedrijf heeft daarom focusgroepen, doet marktonderzoek of houdt een crowdsourcing-actie alvorens een nieuwe naam voor een bekend product te lanceren. Even zo vaak is het de reden om een merknaam niet te veranderen of juist te laten terugkeren.

We maakten het een paar jaar geleden ook mee in de Amsterdamse leer- en fetisjscene. Plots prijkte op de brochures van de jaarlijkse Leather Pride de nieuwe naam ‘Get Ruff’. Hetzelfde evenement met een nieuwe main party onder de naam van dat grote feest op de zaterdag. De reacties op de sociale media spraken boekdelen om over de kritiek in de Warmoesstraat nog maar te zwijgen. Op papier heette het dan ‘Get Ruff’, gevoelsmatig spraken de mannen steevast over ‘Leather Pride’. Het volgende jaar vierden we die ook gewoon weer, met een Get Ruff-feest als main party, maar wel onder de door de community zo geliefde merknaam.

Begrijp me niet verkeerd, het zal me werkelijk een worst wezen of we in augustus nu een Gay Pride, een Amsterdam Pride of een LHBTQIA Pride vieren. Zolang het maar een evenement blijft waarop de regenbooggemeenschap (Rainbow Pride?) samenkomt, zichtbaar is en viert dat ‘anders zijn’ (dan de hetero’s) ook gewoon helemaal vet oké is. Maar de kritiek op de commercialisering van Nederlands grootste LHBT-evenement is de laatste jaren gegroeid, en met die commercialisering treedt ook meer vervreemding op. Heel wat LHBT's stellen zich tegenwoordig, al dan niet openlijk, de vraag 'Is de jaarlijkse Pride nog wel van ons?'.

Wat er bij mij niet ingaat is dat Irene en haar pr-team dat niet hebben zien aankomen. Dat men niet heeft beseft dat het bericht 'Irene Hemelaar heeft de naam van de Facebook-groep Amsterdam Gay Pride gewijzigd in Amsterdam Pride' toch echt niet de beste manier is om een verandering van merknaam bekend te maken bij de achterban van het evenement. Is de gemeenschap er überhaupt wel bij betrokken geweest? Zijn meewerkende bedrijven en organisaties geconsulteerd? Is er marktonderzoek gedaan onder de doelgroep of is het gewoon in een directievergadering besloten? Waarom heeft men er niet voor gekozen om de naamsverandering middels een degelijk pers- of blogbericht kenbaar te maken? En als men dan vanuit de organisatie vindt dat dit een goede beslissing is waarom is er dan geen enkel consequent gebruik van de nieuwe merknaam? Want op de Pride Amsterdam Facebook-pagina luidt de beschrijving nog steeds 'Dit is de officiële Facebookpagina van Amsterdam Gay Pride.' Hetzelfde geldt voor de website die te vinden is onder www.pride.amsterdam maar wel nog steeds 'Amsterdam Gay Pride' heet.

Geen wonder dat de naamsverandering bij velen in het verkeerde keelgat schiet. Je hoeft ook geen communicatie-expert te zijn om te beseffen dat het inconsequente gebruik van de naam leidt tot verwarring en de vervreemding van het evenement in de community alleen maar in de hand werkt. En dat is eigenlijk heel erg jammer voor een evenement dat mensen vooral wil samenbrengen.

Twee jaar geleden organiseerde ik ook een activiteit tijdens de Amsterdam Gay Pride. Ik stuurde een idee in via de website en kreeg toen telefoon van Irene zelf. Misschien heb ik dat nummer nog en moet ik haar maar eens bellen. Niet om een activiteit te organiseren maar om te vragen of ze daar bij de organisatie nog communicatie-adviseurs nodig hebben. Dan stel ik voor om nog even te wachten met die naamsverandering en nemen we dat Europride-jaar als moment om bedrijven, organisaties en de community te raadplegen. En wat onze beslissing dan ook wordt, we communiceren het volgens een strategisch plan, consequent en transparant. Desnoods laten we de burgemeester of de minister het nieuwe logo onthullen op het homomonument. Daar kan iedereen dan bij zijn en maken we een foto van die iedereen kan liken op Facebook.

Lesbiennes, Homo’s, Biseksuelen, Transgenders… we zijn niet zomaar consumenten van Pride-events, we zijn de community die dat soort evenementen draagt en bovenal een diverse gemeenschap van mensen met eigen ideeën en gevoelens. Juist een Pride-organisatie zou dat moeten zien en er rekening mee moeten houden, zeker bij belangrijke beslissingen zoals het veranderen van een merknaam.

Pieter Claeys werkt als Medewerker Studentenzaken aan de Hogeschool van Amsterdam. In zijn vrije tijd schrijft hij voor on- en offline media en produceert en presenteert hij events waaronder de jaarlijkse X Awards (Antwerpen) en Mr Leather Amsterdam verkiezing.