Deze verfilming van het toneelstuk van Terrence McNally komt uit 1997 en speelt zich af rond zes charismatische mannen die drie zomerse weekenden samen doorbrengen in een karakteristiek, Victoriaans huis op het platteland. Het is een gelaagd drama dat prima doseert tussen tragiek en komedie.

De zes personages zijn stuk voor stuk kleurrijke karakters uit de grote stad. Zo is er gastheer Gregory, een choreograaf die zich zorgen maakt om zijn ouder wordende lichaam terwijl zijn veel jongere, blinde vriend Bobby worstelt met zijn lustgevoelens voor twink Ramon. Dan is er het stel Arthur en Perry, immer kibbelend en tegelijkertijd onvoorwaardelijk gek op elkaar. De Engelse pianist John is een beetje het zwarte schaap van het gezelschap en zijn Puerto Ricaanse vriendje Ramon is de verleider van de de groep. De theatrale Buzz zorgt voor de vermakelijkste oneliners. Net zoals James, de sympathiekere tweelingroer van John, heeft Buzz aids. Dat zegt ook meteen iets over de tijd waarin de film is gemaakt en zich afspeelt.

De gelaagdheid is soms een beetje te veel van het goede (zes hoofdpersonen komen immers minder goed tot hun recht in één film). Tegelijkertijd is die gelaagdheid juist een pluspunt. Het is namelijk een bont gezelschap, door toneel- en scenarioschrijver Terence McNally tot in de puntjes uitgedacht en met zóveel contrast dat er voor iedere kijker wat wils is. Van flamboyant tot ingetogen, somber tot optimistisch, jong tot oud, tragisch tot komisch.

Maar wat de film écht naar een hoger niveau tilt zijn de scherpe dialogen en het spel van Jason Alexander (destijds George in het razendpopulaire Seinfeld). Alexander speelt de cynische musicalfanaat Buzz. ‘I am sick to death of straight people. Tell the truth, aren't you? There's just too goddamn many of them. I was in a bank the other day; they were everywhere. Writing checks, making deposits. Two of them were applying for a mortgage. It's disgusting! They're taking over. No one wants to talk about it, but it's true.’

Je hoeft je overigens niet in allerlei bochten te wringen om dit pareltje te zien; hij is makkelijk op YouTube te vinden. Nodig je vrienden uit, popcorn erbij, lichten uit en gaan!Tekst: Naz Taha