Hoe groot is Melodifestivalen eigenlijk, de landelijke competitie waarmee Zweden bepaalt wie er naar Eurovisie gaat?
'Melodifestivalen begint steeds meer op Eurovisie te lijken. Het programma trekt ook steeds meer buitenlandse kijkers. Je hebt tijdens die show de tijd en het budget om echt iets met je optreden te doen, wat fantastisch is. Er zijn niet zoveel mogelijk om nieuwe muziek op die schaal te promoten. Het heeft ook een enorme impact op de hitlijsten in Zweden – je hoeft niet eens te winnen. Zo lang je maar een indruk maakt kom je wel in de charts terecht. De competitie wordt ook steeds serieuzer genomen door grote artiesten. Ook platenmaatschappijen willen hun artiesten maar al te graag in de show hebben.'

Heb je advies gekregen van voorgangers als Sanna Nielsen en Loreen over wat je in Wenen kon verwachten?
'Ja, Sanna was ook in Wenen aanwezig. Zij verzorgde het commentaar voor de Zweedse uitzending. Een week ervoor hebben we ook nog ge-sms't. Ze zei me dat ik er gewoon van moest genieten en dan met name van de persconferentie en de vragen die ik daar zou krijgen. Ze zei me dat er een aantal zeer vreemde vragen bij zouden zitten, maar dat viel uiteindelijk wel mee. Een stuk of drie, vier vragen waren wat aan de vreemde kant.'

Zoals?
'Er was een vrouw die me vroeg of ze kon worden ingehuurd als mijn persoonlijke rits-sluiter. Ze had ergens gelezen dat ik mijn rits altijd een stuk of dertig keer check voordat ik het podium betreed en zij dacht dat het de perfecte baan voor haar zou zijn. Ze wilde het nog gratis doen ook. [lacht] Ik heb haar uiteindelijk niet aangenomen.'

Anderhalf jaar terug noemde je homoseksualiteit 'een afwijking' in een Zweeds tv-programma. Sindsdien heb je je hier meermaals voor verontschuldigd en uitgelegd dat je het niet zo bedoelde. Was je verrast door de grote ophef die erover ontstond?
'Het was een enorm ding in Zweden destijds. Ik heb mezelf toen verantwoord, uitgelegd wat ik bedoelde en toen kalmeerde de boel weer een beetje. Ik dacht: alles is weer oké, de homogemeenschap gelooft me, vertrouwt me weer. Ze weten hoe ik erin sta. Maar toen won ik Melodifestivalen en werden die opmerkingen opnieuw een enorm ding in Europa. Niet weer, dacht ik. Maar aan de andere kant, ik weet dat ik onhandige woorden heb gebruikt, woorden waar ik beter over na had moeten denken. Ik zal me dus blijven verontschuldigen totdat iedereen me vertrouwt. Hoewel de boel inmiddels ook in Europa weer tot rust is gekomen, krijg ik nog steeds iedere week een opmerking of twee via social media dat ik anti-homo ben. Check je feiten, zeg ik die mensen dan. Ik ben altijd een goede vriend geweest van de LHBTI-gemeenschap, ik treed op tijdens pride events en heb zelfs een gay gala in Zweden gepresenteerd. Homoseksualiteit is wat mij betreft net zo natuurlijk als heteroseksualiteit en twee mannen of vrouwen vormen mijns inziens net zulke goede ouders als een man en een vrouw.' 

Verder lezen? De rest van dit interview lees je in het julinummer van Gay&Night, vanaf volgende week gratis verkrijgbaar op meer dan 250 locaties in Nederland, maar nu al online te lezen.

Tekst: Martijn Tulp / Fotografie: Per Kristiansen