Journalist Nadia Ezzeroili sprak met Marokkaans-Nederlandse LHBT's tijdens de iftar, de traditionele avondmaaltijd moment waarop moslims in de ramadan doen.  'Voor hen is de iftar een manier om onder lotgenoten te zijn, zonder steeds te hoeven uitleggen dat zij hun seksuele en islamitische identiteit wel degelijk kunnen verenigen', zo legt Ezzeroili uit.

'Ik vind het soms lastig om openlijk homofobie in islamitische gemeenschappen aan te kaarten', bekent een jongen. 'Omdat ik bang ben dat ik daarmee haat tegen moslims in de hand werk.'

Uit de reportage blijkt dat niet iedereen in het gezelschap vast, bidt of zelfs maar gelovig is. Voor de Turks-Nederlandse student Kenan (26) - zijn naam is uit privacyoverwegingen gefingeerd - is het de eerste keer dat hij niet meedoet aan de vastenmaand. Hij noemt zich nog moslim, maar neemt dit jaar even 'pauze' van de ramadan om voor zichzelf te zorgen. 'Het is echt niet meer te doen, ik heb water nodig om overeind te blijven.'

Op een vriendin na weet zijn directe omgeving niet dat hij homoseksueel is. Twee jaar geleden vertelde ze hem dat ze het gevoel had dat hij haar iets moest vertellen. 'Ik schreef toen bijna drie kantjes vol en stopte mijn brief stiekem in haar tas.' De volgende dag stuurde ze hem een lange mail. Maak je geen zorgen, schreef ze. 'Je bent helemaal goed zoals je bent.'

Wat Kenan niet van plan is, is een coming out bij familieleden. Het risico op moeilijkheden is te groot. En hij wil niet bezig zijn met 'statements maken', zegt hij. 'Mijn weg naar zelfacceptatie was zwaar genoeg. Nu wil ik alleen rust en gezelligheid.'

Dino Suhonic - een grote, goedlachse kerel van 31 jaar - komt even later terug van het gebed. Er ontvouwt zich direct een discussie over gemengd bidden. Natuurlijk moet dat kunnen, vindt Suhonic. De vrouw die naast hem bad vroeg zich af of haar kleding - een mouwloos Marokkaans gewaad - voldoende bedekkend was. 'Ik zei: schat, je bidt nu tussen homo's, hoor. Niemand die naar je kijkt.'

Zo gaat het vaak, zegt hij. Vooral de Marokkaans-Nederlandse jongeren willen weten of iets haram is - verboden voor moslims - of halal - toegestaan. 'Maar tussen haram en halal heb je vijftig tinten grijs.'

Suhonic is de man die het gezelschap vanavond bij elkaar heeft gebracht. De meeste mensen kent hij via zijn stichting Maruf, een organisatie die zich inzet voor een betere positie van islamitische LHBT's in Nederland en daarbuiten. Zijn sardonische humor werkt ontwapenend, maar hij is ook ernstig. Zeker als het gaat om het welzijn van islamitische LHBT's die bij zijn organisatie aankloppen. 

Tegenover de Volkskrant zegt hij: 'Er komen bij ons jongens en meisjes die niet meer werken of gestopt zijn met hun studie. De worsteling met hun seksuele geaardheid is soms zo groot, dat ze het overzicht op hun leven kwijt zijn.' Hij noemt het voorbeeld van een jongen die inmiddels in een psychiatrische kliniek zit. 'Die was al zo ver van zichzelf verwijderd. Hij was niet eens meer in staat om zichzelf als mens te zien. Met Maruf wil ik de gevolgen van die strijd minimaliseren.'

Lees het volledige artikel via Volkskrant of Blendle