Heb je het nieuws inmiddels een beetje kunnen laten bezinken?
‘Ik ben keikapot man, maar ik heb superveel leuke reacties gehad. Ik had niet verwacht dat ik zou winnen, dus ik stond afgelopen vrijdag eigenlijk heel relaxed op het podium. Ik begin het nu pas een beetje te beseffen.’

Je deed al een keer mee in 2007. Wat zette je ertoe aan je nu opnieuw in te schrijven?
‘Toen de inschrijvingen deze zomer opengingen zei een vriend van mij: “Jij gaat winnen”. Toen heb ik me maar ingeschreven. Ik zit nu in een compleet andere fase van m’n leven dan acht jaar terug. Destijds was ik 25. Voor een Mister Gay-verkiezing misschien niet zo piepjong, maar ik had op dat moment nog weinig verstand van hoe de wereld in elkaar zit. Ik begin nu een oude lul te worden. Neem een Jordy of Erwin, de laatste keer dat ik meedeed, waren die jongens 11 en 12. Die waren toen nog bezig met hun skelter. Ik zit nu tegenwoordig ook in de politiek en in het onderwijs. Ik heb niet meer zo’n egogedreven carrière, maar ben gaan doen waar ik gelukkig van word. Ik denk dat Mister Gay een verrijking is van de dingen die ik nu doe.’

Gaat de media nu op een andere manier met je om dan in 2007?
‘Ik krijg veel meer media-aandacht dan toen, maar dat zal te maken hebben met het feit dat ze het allemaal erg spannend vinden dat een raadslid Mister Gay wil zijn. De gemiddelde krantenkop tot nu toe focuste daar ook op. Ieder interview wordt me gevraagd of ik nog wel serieus wordt genomen nu ik hier in mijn onderbroek heb geposeerd. Er wordt toch veelal gezocht naar iets smeuïgs. Ik het idee dat het gros nog altijd totaal onwetend is als het over homoseksualiteit gaat. Ze hebben geen idee. Velen denken nog dat ze allerlei oordelen mogen vellen over homo’s omdat ze er eentje kennen. Dat gesprek en die confrontatie moeten we dus blijven aangaan.’

‘Men probeert van de homogemeenschap nog altijd een rariteitenkabinet te maken’

Heb je alleen maar positieve reacties gehad? Ik kan me voorstellen dat je leerlingen of mederaadsleden misschien wat kritischer waren over je deelname.
‘De negatieve reacties die ik kreeg kwamen vooral voort uit de suggestieve vraagstelling van de media. Die zoeken heel erg naar sappige details en schandalen. Men probeert van de homogemeenschap nog altijd een rariteitenkabinet te maken. Als het maar grappig is om naar te kijken. Er wordt me bijvoorbeeld gevraagd of ik er nu voor ga kiezen om het mooie jongetje uit te hangen of om raadslid te zijn. Alsof die twee dingen onmogelijk samen kunnen gaan. De tendens is: als je in je onderbroek op de foto hebt gestaan, neemt niemand je meer serieus. Mijn studenten waren overigens hartstikke complimenteus over mijn deelname. Hun gemiddelde reactie was: "Ik hoop dat mijn vriend er nog zo uitziet als-ie 33 is." Ze gunden het mij, ook al zijn ze soms best negatief over homo’s. Die acceptatie van één homo betekent dus helaas niet dat ze gelijk positiever tegenover alle homo’s staan.’

Na de show hadden sommige bezoekers kritiek op het feit dat Henny Huisman jou een goede Mister Gay noemde vanwege het feit dat je ‘niet te gay’ was. Snap je die kritiek?
‘Ik denk dat het probleem dubbel gelaagd is. In Nederland zeggen we altijd: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. We leiden iedereen op met de gedachte: als je maar gemiddeld bent, als je maar niet boven het maaiveld uitsteekt, als je maar niet excentriek of anders bent, dan is het oké. We leren niet te excelleren in de dingen waar we goed in zijn, maar te verbeteren waar we slecht in zijn. Alleen voor topsporters en artiesten gelden eigenlijk andere regels. Die intolerantie tegen anders zijn is er heel breed in de maatschappij. Ben je dan ook nog eens homo, dan moet je door nóg een barrière: uit de kast komen. Veel homo’s stoppen denk ik echter na die ene barrière. Dan worden ze namelijk door de massa geaccepteerd. Echter niet voor wie ze zijn, maar vanwege het feit dat ze dan voldoen aan het gemiddelde. Ik snap dus wel hoe Henny bij die opmerking kwam, maar ik snap ook zeker dat daar kritiek op kwam van mensen die het wel hebben aangedurfd door die dubbele barrière te breken. Henny heeft ook makkelijk praten, want wat hij ook voor fratsen uithaalt, Nederland lacht toch wel. Zijn status als BN’er geeft hem veel ruimte en vrijheid om te zijn wie hij wil zijn. Dat gun ik iedereen, niet alleen Henny. Ik vind dat we eens moeten stoppen met anderen proberen te overtuigen zichzelf te veranderen om te voldoen aan onze norm.’

‘Je moet jezelf kunnen zijn om te excelleren in deze maatschappij’

Nederland staat momenteel op nummer 7 in de lijst van meest homovriendelijke Europese landen. Onacceptabel, vind jij.
‘Ja, dat vind ik echt niet kunnen. We waren ooit nummer 1, en toen zijn we lui geworden. Vooral op het wettelijke vlak halen andere landen ons in. We hebben echt wel wat te doen. Je hoort het ook aan de verhalen van de andere kandidaten. Bijvoorbeeld op het gebied van ouderschap of erfrecht, maar ook bij basale dingen als bloed doneren. Eigenlijk heel raar hoe wij het na het openstellen van het huwelijk hebben laten afweten, terwijl Engeland – waar het huwelijk tot twee jaar terug nog geen optie was voor homokoppels – ons voorbij streeft. Ik vind dat iedere politicus in Nederland een stukje staatsmanschap moet tonen en het brede maatschappelijke gesprek over die vastgeroeste middelmatigheid moet durven voeren. Dat betekent kritische vragen stellen en soms tegengas bieden. Dat appel wil ik doen vanuit deze rol. Alle Nederlandse jongeren worden hier namelijk de dupe van, maar de LHBT’s nog het allermeest. Ik vind dat ik daar vanuit deze rol mensen best op mag aanspreken. Dat wil ik op een heel positieve manier doen. Verschillende partijen hebben me al hulp aangeboden bij het bemachtigen van een plekje om de Tweede Kamer toe te spreken.’

Wie was jouw persoonlijke favoriet?
Ilyas. Ik vind die jongen zo moedig. Hij is ontzettend bang en is over zoveel drempels heen gegaan voor zichzelf. Hij heeft keihard moeten vechten tegen zijn omgeving om op het podium te staan zoals híj wil. Mét make-up! Ik heb de andere finalisten na de show ook op het hart gedrukt dat het er voor hen nog niet op zit. Ik ga samen met Steven kijken of we de Staatscommissie kunnen toespreken over homo-ouderschap, samen met Bernard kijken hoe we de problematiek in de sport kunnen aanpakken. Volgens mij hebben alle finalisten een schakering te pakken die dermate belangrijk is dat-ie mee moet worden genomen in de grote strijd. Je moet jezelf kunnen zijn om te kunnen excelleren in deze maatschappij.’

Hoe schat je je kansen in bij Mister Gay World in Malta?
‘Ik heb geen flauw idee. Ik heb gezien dat het wasbordjesgehalte op het internationale speelvlak veel hoger ligt. Ik ben niet zo’n muscleboy. Ik heb wel al een mailtje ontvangen van een personal trainer die wil helpen me in shape te krijgen voor de competitie. Ach, ik ben mezelf, blijf mezelf, en denk dat ik daar best een eind mee kan komen. Ik ben in ieder geval authentiek.’

Tekst: Martijn Kamphorst / Fotografie: Mgr. Madhatter