Een paar tafels verder neemt een knappe jongen plaats. De jongen is rechtstreeks uit een modeblad gewandeld. Je hebt knap en superknap, hij is dat laatste. Van de serveerster krijgt het model een glas witte wijn dat hij totaal niet aanraakt, hij is continu met zijn telefoon bezig. Onze blikken gaan heen en weer, we hebben oogcontact. Volgens mij zit hij er niet op te wachten dat ik hem aanspreek, want hij is veel te druk met zijn telefoon. Zou hij zijn berichtjes op Grindr aan het checken zijn? Ik zit zelf maar sporadisch op dat soort apps. Grindr is toch een beetje voor als je het niet meer weet, voor als je op zoek bent naar een vluggertje.

De telefoon van de jongen gaat over. ‘Waar blijf je?’ hoor ik hem vragen, waarna hij wat mompelt en luistert. ‘Ik wil best wachten, maar hoe laat ben je er dan?’ De jongen kijkt om zich heen en ook in mijn richting. We kijken elkaar recht in de ogen terwijl hij luistert naar de stem aan de andere kant van zijn gesprek. ‘Ik kom wel naar jou toe’, hoor ik hem zeggen. Ik smelt ondertussen in zijn blauwe ogen. De jongen beëindigt het gesprek, legt een briefje van vijf euro op tafel naast het volle glas wijn en trekt zijn jas aan. Hij verlaat het koffietentje. Terwijl ik hem nakijk komt de serveerster vragen of ik nog iets wil bestellen. Ik wijs naar de tafel waar net de jongen zat. ‘Geef mij dat glas witte wijn maar.’

'Een dag later word ik wakker in een vreemd bed...'

Als het glas leeg is en ik de rekening heb betaald loop ik weer de stad in. Op de hoek van de Vijzelgracht zit een Amerikaanse winkel waar alleen modellen mogen werken. Ik wil dat wel eens zien. Ik besluit de winkel te bezoeken. ‘Dag meneer’, hoor ik ineens achter me. Het is de jongen met wie ik eerder in het koffietentje zat. Weer pingpongen we met onze blikken. ‘Kan ik je helpen’, vraagt hij charmant.

Een dag later word ik wakker in een vreemd bed. De avond is in sneltreinvaart voorbijgegaan. Mijn afspraak heb ik gemist. Ik ben met de jongen een hapje gaan eten, we zijn een wandeling gaan maken in het Vondelpark, we hebben staan kussen en we hebben zijn complete whiskyverzameling meester gemaakt. Als we in de ochtend wakker zijn, hoor ik een zoemende telefoon. Mama, staat er in het beeldscherm. ‘Zullen we nu wel koffie gaan drinken in dat ene koffietentje?’, hoor ik hem vragen. De jongen verlaat zijn huis, dit keer is z’n moeder wel op tijd. Ik blijf in bed liggen en droom verder.

Yori Bonnema (1986) is online marketeer van een aantal cabaretiers en werkt aan zijn eerste roman. Hij schrijft sinds juli 2015 columns voor Gay.nl. Zijn eigen website vind je hier. (Foto: Joep van Aart)