© Robert SompolskiJij moest het doen zonder cursus, hoe heb jij het vak onder de knie gekregen?
‘Ik lees al vanaf mijn veertiende erotische literatuur. Eerder eigenlijk al. Toen ik een jaar of vijf, zes was zocht ik achter in de klas de vieze woorden op in het woordenboek. Ik vond het heel opwindend om te kijken bij “lul”, “piemel” en “neuken”. De fascinatie voor tekst is er altijd al geweest. Als de jongens op het schoolplein plaatjes hadden, zag ik alleen iets heel harigs met roze, glimmende slijmvliezen. Het stootte me alleen maar af, ik vond teksten veel geiler. Inmiddels heb ik duizenden erotische verhalen gelezen en urenlang nadacht over de vraag “wat maakt een verhaal geil?”. Ik heb een aantal hypotheses losgelaten op een flutverhaaltje. Ik dacht: als ik gelijk heb, moet dit nu een heel geil verhaal gaan worden. En, jawel hoor, het werkte! Het werd een verschrikkelijk geil verhaal, zelfs een van de populairste onder mijn lezers.’

Hoe is het over het algemeen gesteld met het niveau van erotische literatuur?
‘Er zijn twee soorten erotische literatuur op het internet. 99 procent is pure bagger. Het is slecht geschreven, door mensen die het niet kunnen. Ze hebben ook nooit geprobeerd te leren schrijven; ze maken elementaire fouten in zowel taalkundig als inhoudelijk opzicht. Daarnaast heb je mensen die heel ambitieus zijn. Die echt denken: ik wil er iets van maken, ik wil iets goeds schrijven.’

‘Je moet dezelfde lichamelijke verrichting wel 17 keer vertellen.'

Hebben zij jouw trucje ook te pakken?
‘Sommigen wel! Hoe groter de groep die iets doet, hoe hoger ook het niveau van mensen die het echt goed kunnen. Daarom komen ook de meeste topsporters uit de Verenigde Staten. De grootste groep bestaat dus uit de mensen die heteroporno in het Engels schrijven. Ik lees daar ontzettend veel van. Ik vind heteroporno ook heel geil.’

Wat is de belangrijkste les die je cursisten gaat bijbrengen?
‘De liefde voor het detail. Als ik gewoon schrijf: “John kwam Piet tegen, ze vonden elkaar geil en gingen met elkaar naar huis om te neuken”, dan ontbreken de details en word je er niet opgewonden van. Pas als ik uitleg hoe John eruitziet en waarom Piet zo opgewonden wordt van het licht dat de vorm van Johns kont in zijn spijkerbroek perfect doet uitkomen, dán krijg je relevante details die mensen meezuigen in het verhaal en opwinden. Die ontwikkeling in een verhaal is heel belangrijk. Je moet het gevoel hebben van een auto die optrekt, steeds sneller. Een achtbaan op het moment dat-ie naar beneden suist. Dat bereik je door de acceleratie goed in de gaten te houden. Goed kijken naar waar je de lezer met een veertje begint te prikkelen. Wanneer begin ik met een zweepje te strelen? Wanneer ga ik klappen uitdelen? En waar is het punt dat de lezer het eigenlijk niet meer kan verdragen? Je moet het heel goed doseren en op tijd weer terugschakelen. Anders voelen mensen niets meer. De enige manier om de lezers 250 pagina’s lang te boeien is afwisseling. Je moet dezelfde lichamelijke verrichting wel 17 keer vertellen. Die afwisseling moet je op allerlei verschillende niveaus bereiken. Door het kiezen van je thema’s, de stijl, het woordgebruik.’

De covers van Erics eerste drie boeken.Erotische synoniemen dus. Gaan jullie die ook oefenen tijdens de cursus?
‘Dat lijkt me heel zinvol. Hoe bijzonderder een woord is, hoe minder vaak je het kunt gebruiken. De woorden “lul” en “pik” gebruik ik heel vaak in mijn teksten, maar “puddingbuks” of “lubbertuit” kun je maar één keer per boek gebruiken. Misschien zelfs wel maar één keer per oeuvre. Je moet heel goed weten waar je zo’n woord gebruikt. Puddingbuks heb ik laatst zelf voor het eerst gebruikt, omdat het in dat verhaal lukte om het in een context te plaatsen waarin het – geloof het of niet – zelfs extra erotische spanning oproept.’

‘Het woord “puddingbuks” kun je maar één keer in je oeuvre gebruiken’

Wat zijn de grootste fouten in het erotisch schrijven waar je je cursist tegen wil wapenen?
‘Er kunnen veel dingen fout gaan. Ook bij erotica is het niveau van het taalgebruik heel belangrijk. Als je een lezer meeneemt in een roes van seksuele opwinding, dan moet je hem niet hinderen met verkeerde werkwoordsvormen. Spelfouten zijn verschrikkelijk onaantrekkelijk. Je wilt je lezers door een tunnel laten zoeven, als een glijbaan in een subtropisch zwemparadijs. Steeds harder en harder. Die buis moet dan wel spekglad zijn.’

Je kunt de cursus ook als toehoorder bijwonen. Wat staat het luisterend publiek te wachten?
‘Toehoorders kunnen lekker genieten van de verhalen. Er zijn mensen die het onderwerp leuk vinden, maar er nog niet aan toe zijn een zelfgeschreven verhaal in het openbaar aan kritiek te onderwerpen. Ze durven nog niet te zien wat ze hebben gemaakt. Ze zijn van harte welkom om vragen te stellen, maar het is niet de bedoeling dat ze discussies van een kwartier gaan ontketenen. Het is een beperkt interactief publiek.’

Ben je niet bang dat je met deze cursus je eigen concurrentie gaat creëren?
‘Nee, helemaal niet. Kunst is iets wezenlijk anders dan stroopwafels bakken. Als ik een heel goede stroopwafelbakker was, zou ik er niet over piekeren om mijn recept te delen. Bij kunst werkt dat anders. Hoe meer goede kunst er wordt gemaakt, hoe meer kunst er wordt verkocht. Als er de komende jaren tien nieuwe, briljante homo-erotische schrijvers opstaan, dan komt dat het hele genre ten goede. Elk van de tien zou meer boeken verkopen dan ik nu in mijn eentje. Hoe beter het aanbod, hoe groter de vraag.’

De cursus ‘Zelf porno schrijven’ van Eric Kollen vindt plaats in het Betty Asfalt Complex te Amsterdam op zondag 8 november om 14.00 uur. Entree is voor zowel cursisten als toehoorders 15 euro. Alle bezoekers krijgen Erics nieuwe luisterboek De gouden engel cadeau. Contact met de auteur? Mail hem via eric@jongenssprookjes.nl.

Beluister hieronder vast een spannend voorproefje van De gouden engel.

Tekst: Tom Haines