En wie weet. Misschien zit er wel meer in. Zo ontmoette ik op een feestje een koppel van twee vrouwen, maar bij één wilde mijn gaydar maar niet afgaan. Ik wist en zag dat ze een stel waren – ze leken zelfs enorm op elkaar, de symbiose had al ingetreden – maar toch voelde ik dat de linker niet van de dames was. Dat bevestigde ze uiteindelijk ook. ‘Ik ben hetero hoor. Een onenightstand met een vrouw? Ik moet er niet aan denken.’ Haar gezicht vertrekt. ‘Maar met R. is het gewoon anders. Wat kan ik zeggen. Ik val blijkbaar op de persoon.’

Ondertussen kijkt R. trotser dan de gemiddelde man die een lesbienne denkt te hebben “omgeturned”. ‘Goed hè, het is me gelukt.’

High-five. Tussen de twee dames dan. Ik hield m’n handjes braaf thuis.

'Als het om de heren gaat, wil de hetero niets weten van z'n maten'

Terug in de bus – het was een buiten-Amsterdams feestje – denk ik na over dit interessante verschijnsel. Ik kan me niet voorstellen een man met z’n kersverse vriend te zien die doodleuk beweert hetero te zijn en niet aan seks met mannen te moeten denken, maar die voor z’n nieuwe lief graag zo’n grote uitzondering maakt.

Of jongens die midden in de club even lekker staan te zoenen? Gewoon om het eens te proberen. Beste vrienden die elkaar opeens de armen om de middel slaan?

Het lijkt erop dat slechts een enkele jonge vrouw daargelaten niet over het grote L-woord durft te praten. Maar als het om de heren gaat, wil de hetero niets weten van z’n maten. 

'Laten we een einde maken aan al die mannenhaat. Remanciperen die boel!' 

Biseksualiteit zou nu eenmaal meer voorkomen onder vrouwen, zeggen ze dan. Iets met stofjes en hormonen en mutaties in de hersenpan. Maar ik denk dat cultuur er eigenlijk meer mee te maken heeft. Waarom hadden de oude Grieken en Romeinen en zoveel Aziatische en Afrikaanse culturen er tot voor kort zo weinig moeite mee?

In een universele popcultuur waar je je “second bitch on a n•gga” moet krijgen, een trio het nieuwe geil is (met twee vrouwen welteverstaan, met twee mannen niet natuurlijk, dat is waarschijnlijk hip in 2030), waar de metro-man plaats moet maken voor de macho-man met muskuslucht, lesbische meiden verlekkerd toe worden geroepen, maar homo’s in elkaar worden geslagen en iedere reclame de man de lady's als bijen aan een pot honig trekt, zeg ik: laten we een einde maken aan al die mannenhaat. Remanciperen die boel! Minder ratio, meer gevoel. Weg met die binaire hokjes van homo en hetero, denk een beetje uit de box, uit de kast. Ik zeg knappe heren: opgepast. 

Foto: Ernst Coppejans