Christenen of gelovigen hebben niet het alleenrecht op het discrimineren van LHBT’s, maar het komt naar mijn zin nog te vaak voor dat juist zij ons in de kou zetten, soms zonder pardon. 

Nog maar kort geleden deed Rhianna Gralike van zich horen, transvrouw en penningmeester van de rooms-katholieke Norbertusparochie in Oostelijk Flevoland. Een transvrouw als penningmeester van een kerk? Dat kan niet, dacht de bisschop, en sindsdien hangt haar een ontslagbrief boven het hoofd. 

‘Dat ik homo ben is geen enkel probleem voor de kerkelijke gemeente waar ik werk’

Ik vind iedere vorm van discriminatie tegen LHBT’s verwerpelijk, maar deze incidenten raken mij altijd net een beetje meer, omdat ik zelf christen ben, predikant nota bene. 

Dat ik homo ben, is geen enkel probleem voor de kerkelijke gemeente in Bussum, waar ik werk. Een van de diakenen uit mijn wijk kwam met wijd open armen op me af lopen om me een zoen te geven toen zij van mijn kersverse Italiaanse vriend hoorde. Zo kan het ook. 

Ik kan er met mijn verstand niet bij dat er christenen zijn die mijn liefde voor een ander mens keihard afwijzen, om wat voor reden dan ook. Wanneer is dat eens voorbij? Het maakt me boos, omdat LHBT’s zo steeds weer totaal zinloos veel schade wordt toegebracht. 

Goed dat Bas dit onrecht naar buiten bracht en zijn bericht op Facebook 40.000 keer werd gedeeld. Goed dat de Hanze Hogeschool waar Bas studeert, juridische stappen onderneemt tegen deze onrechtmatige discriminatie. Wie de macho-christen uit wil hangen, moet de consequenties daarvan dan ook maar ondervinden. 

‘Als je met je rug tegen de muur wordt gezet, kun je alleen nog maar van je afslaan’

En toch, zoals Bas mijn ‘broeder in de heren’ is, is meneer De Boer mijn broeder in de Heer. Ik wil niet alleen maar dat hij gestraft wordt, ik wil ook weten wat hem in vredesnaam heeft bewogen tot zijn beslissing. Wat zit daar achter? Ik wil hem recht in de ogen kijken, spreken van hart tot hart. Ik ben dat in de loop van de tijd als christelijke LHBT-activist als mijn opdracht gaan ervaren. En ik denk stiekem dat dat op de langere termijn ook meer effect zal hebben. Als je met je rug tegen de muur wordt gezet, kun je alleen nog maar van je afslaan. Als je oog in oog staat met iemand die ook christen is, maar daarbij ook nog homo, wordt het toch andere koek. 

Ik ben erg blij dat ik niet de enige ben die dat doet. Zelfs in de meest conservatieve kerken en geloofsgemeenschappen staan mensen op die zeggen: ik ben zo en ik blijf. Ik laat mij mijn geloof en mijn kerk niet afpakken. En mensen als meneer De Boer kunnen daar hoe langer hoe minder omheen. Het is dus vooral een kwestie van tijd. Ik blijf wel haast maken ondertussen, dat wel…

Foto: Qroost