Amsterdam is vandaag de dag niet meer te vergelijken met andere homovriendelijke steden als New York, Barcelona, San Fransisco of het Spaanse eiland Ibiza. Per week zijn er gemiddeld drie meldingen van anti-homogeweld. Amsterdam lijkt de laatste jaren gevaarlijker te zijn geworden voor jonge homo’s.

'Er heerst tegenwoordig een negatieve, angstige tendens'

Hoe kan dat? Hoe komt dat? Mijns inziens onder meer door de grote hoeveelheid verschillende culturen die anno 2015 allemaal in één maatschappij moeten leven. Iedereen ziet wel dingen waar hij niet blij van wordt, of waar hij totaal op tegen is. Maar tegelijkertijd zijn we ook elkaars buurman of –vrouw. We hebben hier allemaal een toekomst. Hoe kunnen we dus zorgen dat we samen toch probleemloos in een vrije, open en blije maatschappij kunnen leven?

Tegenwoordig heerst er een negatieve en angstige tendens. Mensen zijn veel meer op hun hoede en dat niet alleen; homo’s krijgen weer steeds vaker te maken met agressiviteit. Voor nieuwkomers is het ook niet makkelijk om verschillende culturen, normen en waarden te accepteren in een heel diverse en vrije samenleving. Niet iedereen is in staat om zich open te stellen voor mensen die een andere of lossere levensovertuiging hebben dan zijzelf. 

En precies hierom is het van cruciaal belang om onze vrijheid te blijven bewaken, te bevechten en te waarborgen. We moeten ons daarbij niet tegen elkaar laten uitspelen. We zullen elkaar moeten leren accepteren. Niet veroordelen, maar tolereren. Met de huidige verharding spelen we alleen maar nog verdere polarisering in de hand. We moeten er iedere dag opnieuw voor zorgen wederzijds begrip te creëren. Hoe moeilijk en uitzichtloos dat soms ook lijkt. Niets is onmogelijk. 

'Wat moeten we als jonge homo's zonder de droom van een vrije samenleving?'

Elk mens is in staat tot echt contact en staat uiteindelijk ook open voor nieuwe inzichten. Noem mij naïef. Noem mij een idealist. Noem mij een dromer. Maar wat moeten wij als jonge homo’s zonder de droom van een vrije en tolerante samenleving? Daarvoor moeten we alleen wel willen vechten. Met woorden en begrip. Met voorbeelden en overtuiging. Met geduld en met gevoel. Het is voor elke jonge homo weer van uiterst belang om zichzelf publiekelijk zichtbaar te maken en een duidelijk standpunt in te nemen. Onze vrijheid is iets waar mijn guncles zich vroeger vol voor hebben ingezet, en dat is niet iets wat nu door onwetendheid en agressiviteit van ons mag worden afgenomen.

Het moet weer een eer en een genoegen worden de homostrijd te voeren. Maar helaas is het vandaag de dag ook onze plicht. Om onze vrijheid te herwinnen en desnoods te heroveren.