Doordat ik incognito door het leven kan, moet ik tegenwoordig constant de afweging maken wat ik over mijn transitie vertel aan iemand die ik net leer kennen. Eigenlijk wil ik liever niet gelijk over mijn transitie vertellen aan een onbekende. Daarnaast gaat het mensen ook gewoon niets aan. Toch is het in het huidige sociale-mediatijdperk bijna niet te doen om dergelijke privéinformatie voor je te houden, om zogenaamd ‘stealth’ te leven. Gelukkig heb ik er tot nu toe weinig vervelende gesprekken aan overgehouden. Mensen zijn vooral nieuwsgierig en onwetend en willen daardoor graag van alles van je weten. Dat is enerzijds natuurlijk positief, maar er zijn ook dingen die niet gepast zijn om te vragen.

Nu ik deze laatste blog schrijf en terugkijk op het afgelopen jaar, merk ik dat ik inderdaad het meeste last heb gehad van gesprekken waarin ik vragen kreeg die achteraf gezien best ongepast waren. Ik ben geen heethoofd en geef meestal graag uitleg, maar ik vind het toch een mooie afsluiter om een aantal van deze vragen en opmerkingen en mijn antwoorden nog even op een rij te zetten:

‘Wanneer heb je besloten dat je transgender was?’
Zoiets besluit je niet. Je voelt op een gegeven moment dat je geboren bent in het verkeerde lichaam. Bij sommigen komt dit bewustzijn al vroeg in de kindertijd en bij anderen, zoals bij mij, op latere leeftijd. 

‘Wow, je ziet er al uit als een “echte” man...’
Dit is natuurlijk bedoeld als compliment. Het is fijn om te horen dat je klopt naar de maatstaven van andere mensen hun idee van vrouwelijkheid of mannelijkheid, maar mannelijkheid en vrouwelijkheid zijn sociale constructies. Voor iedereen is dit iets persoonlijks. ‘Echte’ mannen en vrouwen bestaan niet, uiteindelijk zijn we allemaal mensen.

‘Heb je al operaties gehad?’
Een transgender vragen naar zijn of haar operaties is ontzettend privé. Niet iedere transgender besluit namelijk om de operaties te ondergaan en daarnaast vraag je een vreemde ook niet wat hij allemaal in zijn of haar broek heeft zitten. 

‘Maar hoe heb je dan seks?’
Alsof er maar één manier bestaat om met elkaar te vrijen. De liefde kun je op veel meer manieren bedrijven dan enkel penetratieve seks en daarnaast zijn daar, zonder de operaties, tegenwoordig perfecte alternatieve oplossingen voor.

‘Val je op mannen of vrouwen?’
Veel mensen koppelen genderdysforie automatisch aan seksuele geaardheid. Die twee dingen staan echter los van elkaar. Iedere transgender kan heteroseksueel, homoseksueel of biseksueel zijn. Bovendien vraag ik een onbekende ook niet naar zijn seksuele geaardheid, tenzij ik er een date mee wil.

‘Heb je weleens spijt van je beslissing?’
Dit is in in feite dezelfde vraag als de eerste. Je beslúít niet om genderdysforie te hebben. Je wordt ermee geboren. Dit is iets wat je hebt en niet een fase. Wel kun je besluiten om de behandeling te stoppen, maar dat neemt de genderdysforie niet weg.

Bedankt voor jullie reacties en de persoonlijke e-mails die ik heb kunnen beantwoorden en ik wens jullie allemaal een mooi jaar!

X Toby

Toby (34) ging afgelopen jaar in transitie van vrouw naar man. Hij vertelde in zijn column over alle gekkigheden, verrassingen en situaties waar hij in het transitieproces tegenaan liep. De hele reeks kun je hier terug te lezen. De naam Toby is uit privacyoverwegingen gefingeerd. Vragen aan Toby? Plaats ze in de reacties of stuur ze aan redactie@gay.nl. Wij zorgen dat ze bij hem terechtkomen.