De zogenaamde oosterse en westerse kerken gingen in 1054 uit elkaar door wat het Grote Schisma is gaan heten. Inhoudelijke opvattingen over de Drie-eenheid speelden een rol in deze kerkscheuring, maar ook een herverdeling van macht in een veranderende wereld. De breuk was reden voor een broederlijk zwijgen van bijna duizend jaar! In de recente ontmoeting is weinig weggenomen van de redenen die ooit aanleiding waren voor het uiteengaan van de kerken. Wel blijken de beide voormannen het direct roerend eens over tal van andere onderwerpen. In duidelijke bewoordingen wordt het huwelijk tussen man en vrouw als de enige ware Bijbelse opvatting van een waardige menselijke relatie opgevoerd. Deze is heilig. Dat andere vormen van ‘cohabitatie’ (samenwonen) op hetzelfde niveau worden getild, vinden de kerkelijke leiders betreurenswaardig. Het ondermijnt de familie als het ‘natuurlijke centrum van het leven en samenleven’.

‘De moraal van de Rooms-Katholieke en Russisch-Orthodoxe Kerk: man en vrouw passen in elkaar als een sleutel in een slot’

Viel er iets anders te verwachten van de paus en de patriarch? Niet echt. De moraal van de kerken die zij vertegenwoordigen, is gebaseerd op een theologie die een uitgangspunt vindt in de natuur (de biologie), ondersteund door wat men vindt dat de Bijbel daarover zegt: man en vrouw passen in elkaar als een sleutel in een slot en zo zijn ze ook geschapen ooit door God. Geen speld tussen te krijgen, zou je denken. Behalve dan dat het volstrekt voorbij gaat aan het echte leven, dat zich kennelijk op grote afstand van de paleizen van deze kerkelijke koningen afspeelt. Dat de paus en de patriarch elkaar opzoeken na zo lange tijd is van grote waarde. Het spreekt van een wil tot verzoening in een wereld die door oorlog en ellende uit elkaar gescheurd wordt. Maar die intentie wordt volledig teniet gedaan door het totale onvermogen te zien wat ontwikkelingen in onze tijd waard zijn: dat mensen in grote diversiteit het leven en de liefde vieren, ook voor het aangezicht van God. Een echte geestelijk leider neemt daar serieus kennis van en zet niet met een mooie handtekening miljoenen mensen in de kou.

Nee, dan Evelyn Paradis, de executive director van ILGA Europe (International Gay and Lesbian Association)! Zij schrijft in haar redactionele inleiding van het februarinummer van hun magazine, dit keer gewijd aan religie: ‘Ik geloof dat vele religieuze mensen geloven dat hun god onmogelijk homofoob kan zijn; en dat is onze kans om het heden tot een meer open, begripvolle en inclusieve plaats voor iedereen te maken.’ Als je wilt weten wat toenadering, begrip en verzoening is, dan moet je bij de LHBTI-beweging zijn. Zoveel is duidelijk.

Foto: Mgr. Madhatter