Niet al onze lezers zullen bekend zijn met deze musical van Annie MG Schmidt en Harry Bannink. Kun je kort vertellen waar Foxtrot over gaat?
‘Het verhaal speelt zich af in de jaren 30: het is crisis en de oorlog dreigt. Een meisje verhuist van het platteland naar de stad om daar lessen te gaan volgen; ze komt terecht in een artiestenpension. Daar gaat ze naar bed met de biseksuele vriend van een medebewoner. Ze raakt zwanger, pleegt abortus en wordt ook nog eens gechanteerd. Een en al kommer en kwel dus. En toch is het de grappigste, vrolijkste musical die ik ken.’

'Als de mannen zoenden, werd er vanuit de zaal "viezeriken" geroepen'

Het gaat dus om onderwerpen die in de jaren 70 nog best pikant waren?
‘De jaren 70 waren waren in zekere zin een vrije periode, maar het hokjesdenken was nog ruim aanwezig, vooral in het theater: toch wel een chique omgeving. Het feit dat er homoseksuelen in het stuk zaten, was nog vrij bijzonder. Als de mannen zoenden, werd er vanuit de zaal “viezeriken” naar ze geroepen. Annie was erg vooruitstrevend voor die tijd. Ze wilde met Foxtrot het publiek een spiegel voorhouden. En het grappige is: heel veel dingen zijn nu nog zoals toen, of worden juist weer zo. Neem de dreiging van de oorlog van die tijd. Je hoort in het stuk de toenmalige minister Colijn op de radio zich afvragen wat Nederland met 4000 vluchtelingen moet doen. Moeten de grenzen dicht? Alles waar we het nu over hebben, komt terug. De musical is actueler dan ooit. Weer gebeurt er niks en gaan we door met het leven.’

Maar aan een homokus op het podium zijn we inmiddels wel gewend. Of is dat ook nodig?
‘De vraag is: is het nú nodig? Waar je in sommige wijken eerder gewoon hand in hand liep als twee mannen of twee vrouwen, doe je dat nu ook minder snel. Er zijn buurten in Amsterdam waar ik denk: ik laat even die hand los. Je vraagt je af: waar komt het vandaan? In de jaren 70 en 80 is er heel hard voor gevochten, dankzij bijvoorbeeld zo’n musical als Foxtrot. Annie noemde het pionierswerk, blijkbaar hebben we dat nog steeds nodig. Het lijkt het wel of homo’s weer in de kast worden geduwd.’

'Het verhaal is nog steeds heel actueel, maar het script kon echt niet meer'

Los van de actuele boodschap, waarom wilden jullie Foxtrot weer op de planken brengen?
‘Onze theatergroep zit momenteel heel erg in de hoek van Nederlandse theaterschrijvers. Ik vind het nummer ‘Sorry dat ik besta’ heel mooi en zei tegen de regisseur dat ik het graag een keer zou opvoeren. Zo kwamen we op een repetitiescript uit de jaren 70. Onze eerste gedachte was: het verhaal is nog steeds heel actueel, maar dit script kan echt niet meer. Dus hebben we contact opgenomen met de erven van Annie MG Schmidt en Harry Bannink om te kijken of we het mochten bewerken. Die toestemming kregen we.’

Wat is het grootste verschil tussen jullie bewerking en het origineel?
‘Het originele script is héél lang. Alles wordt uitgeschreven: wat in de scène gebeurt, komt in het liedje ook weer langs. Tegenwoordig hoeft dat niet meer. We hebben geschrapt en liedjes verschoven of met scènes verweven om te zorgen dat het past bij de snelheid van nu. Het tempo is omhoog. We hebben geen thema’s eruit gehaald, maar omdat er zoveel dingen gebeuren in het verhaal, hebben we een paar verhaallijnen meer in elkaar laten overlopen. Het origineel was gewoon te lang voor het publiek van nu. Mensen hadden vroeger wat meer geduld als ze naar een toneelstuk gingen.’

Foxtrot speelt van 11 t/m 14 mei in het Polanentheater te Amsterdam. Wil je erbij zijn? Wij geven 2x2 kaarten weg voor de voorstelling op donderdag 12 mei. Mail naar win@gay.nl met je NAW-gegevens en waarom je graag deze musical wil zien.

Tekst: Tom Haines