Het filmpje ziet er op het eerste gezicht lief uit, maar het is uiteindelijk zeer schandelijk en uiterst schadelijk. Het is dus begrijpelijk dat het veel stof deed opwaaien. Natuurlijk weten we dat de Jehova’s getuigen in hun opvattingen wel vaker tamelijk radicaal zijn, dit standpunt hoeft dan ook niet echt te verbazen. Desalniettemin zou ik het niet als een exoticum onbesproken aan de kant willen schuiven. Mijn allerbelangrijkste reden daarvoor: de mensen uit de gemeenschap van de Jehovah’s Getuigen zelf, die niet in het ideaalplaatje van deze kerk passen en met veel verdriet afscheid hebben moeten nemen, soms ook van hun familie en geliefden. Dat kan nooit de bedoeling zijn van wat God in de Bijbel zegt over relaties tussen mensen.

‘Wie een kind wil opvoeden in geloof, timmert niet alles dicht’

Eigenlijk zijn liefdesrelaties helemaal niet zo belangrijk in de Bijbel. De kerk heeft het huwelijk tussen een man en een vrouw in de loop van de eeuwen wel op een steeds hoger voetstuk gezet, maar in de Bijbel zelf is daar eigenlijk helemaal niet zoveel grond voor. Ja, de Bijbel gaat ook over liefde en trouw, maar dan vooral voor mensen die niet mee kunnen komen (in de samenleving), vaak samengevat in de trits ‘de wees, de weduwe en de vreemdeling’. Over wat precies ‘de’ goede relatie is, lijkt God zich helemaal niet zo druk te maken. De aartsvaders met wie God zijn weg van heil voor de mensen begon, hadden allemaal meerdere vrouwen, om maar eens wat te noemen. Of dat dan ‘de’ goede relatie is weet ik niet, maar God spreekt er nergens een oordeel over uit.

Belangrijker nog: je zou maar dat meisje in het filmpje zijn, misschien een paar jaar ouder, en ontdekken: ik vind andere meisjes veel leuker. Toen ik ongeveer twaalf was en ontdekte dat ik naar jongens keek zoals andere jongens naar meisjes, hoorde ik mijn ouders over andere homomannen zeggen dat dat niet de bedoeling was van de Bijbel. Gelukkig veranderde hun standpunt daarna vrij snel, maar ik dacht alleen maar: laat ik mijn mond maar houden. Een paar behoorlijk eenzame jaren volgden. Wie een kind wil opvoeden in geloof, timmert niet alles dicht, maar vertelt slechts de verhalen, waarmee een kind zich vervolgens op een eigen manier mag leren verbinden. Ik geloof dat de verhalen in de Bijbel een goede boodschap hebben voor mensen, maar dit is voor wie mensen zijn en voor hoe zij zich zouden moeten gedragen niet voor eeuwig en altijd vastgesteld.

Het paradijs, de hemel: geen mens, geen gelovige kan er iets zinnigs over zeggen. Mijn voorstel is daarom: laten we zorgen voor een paradijs hier op aarde. Dat is: elkaar steeds weer verhalen vertellen over hoe mooi de liefde kan zijn, in Gods naam.