In Hedwig and the Angry Inch zien we een Oost-Duitse drag die zich laat zich opereren om naar de VS te kunnen als bruid van een Amerikaanse militair. Op de dag dat de Berlijnse muur valt, wordt ze door haar geliefde verlaten. Ze ontmoet muzikant Tommy, met wie ze een bijzondere vriendschap opbouwt.

Hedwig and the Angry Inch was oorspronkelijk een musical die succes oogstte in New Yorkse kringen en vervolgens door heel de VS  toerde. De musical verwierf een cultstatus en werd toen logischerwijs verfilmd. Met succes, want John Cameron Mitchell, ook bekend van het controversiële Shortbus gooide hoge ogen met deze post-punk neo-glam rockfilm. Voorwaarde voor de verfilming was overigens dat Mitchell zélf de hoofdrol zou spelen. Dat deed hij met verve.

De film was favoriet op verschillende filmfestivals en werd met prijzen overladen. Zo ontving de Mitchell in Berlijn een Teddy en werd hij genomineerd voor een Golden Globe. Op filmfestival Sundance werd de film tot publiekslieveling gedoopt.

Iedereen die wel een beetje houdt van over the top make up, veel glitter en kitscherige cinematografie, zal zich uitstekend vermaken met deze bonte Amerikaanse productie. Behalve heel veel kleur, pruiken en hysterie is ook de muziek bijzonder geslaagd. De enerverende rockmelodieën van Stephen Trask, die verantwoordelijk is voor de muziek, brengen je terug naar de jaren zeventig. Soundtrack ‘Origin of Love’ is misschien zelfs het hoogtepunt van de film. Trask heeft duidelijk zijn best gedaan om   een grote diversiteit aan muziekgenres te verwerken in de film. Behalve rocknummers met heftige gitaarsolo’s kent de musicalfilm ook rustigere, emotionele nummers.

Het verhaal is op zichzelf niet heel bijzonder noch realistisch, maar het acteerwerk van o.a. Mitchell, de opzwepende rockmuziek en ook de kleurrijke cinematografie maken alles goed. Een klassieker in het drag-genre die je absoluut een keer gezien moet hebben!
Tekst: Naz Taha