‘Ik wilde eigenlijk mijn baan behouden en een kunstopleiding ernaast doen, maar dat kwam er niet van. Toen ben ik zelf maar begonnen. Ik maak voornamelijk abstract werk, waarvoor kleuren mijn basis zijn. Er komen geen schetsen of vaste patronen aan te pas, ik laat het gewoon op het doek gebeuren. Ik werk altijd met acryl op katoen. Dat is lekker snel. Op het moment ben ik net op Sicilië geweest. Ik heb van die grote ronde cactussen in mijn hoofd. Maar als ik ga schilderen kunnen die cactussen zomaar in iets anders veranderen.’

'Door mijn cursussen kom ik soms nauwelijks nog aan mijn eigen werkt toe.'De Franse impressionist Matisse is Robs grootste voorbeeld. ‘Zijn licht- en kleurwerk uit die tijd zijn nu nog zo hedendaags. Hij durfde van de gebaande paden af te gaan. Zelfs toen zijn slechtziendheid het schilderen onmogelijk maakte, gaf hij toch uiting aan zijn creativiteit. Hij begon collages te maken van uitgeknipt papier. Werken met de middelen die je hebt, dat spreekt mij erg aan.’

'Je kunt niet even snel een Picasso naschilderen, dat laat ik mijn cursisten zelf ervaren'

Van schilderen voor het goede doel tot verjaardagsfeestjes voor kinderen in de buurt, vanaf de eeuwwisseling werden Robs cursussen steeds populairder. ‘Het enige nadeel is dat ik soms niet meer aan mijn eigen werk toekom. Ik moet ruimte en tijd hebben in mijn hoofd, ik kan niet zomaar beginnen en stoppen met schilderen.’

'Ik probeer volwassenen het kind in zichzelf te helpen vinden.'Doe je een cursus bij Rob dan ga je op dezelfde manier aan de slag. ‘Ik leg uit dat ik ook met een leeg doek ben begonnen en niet zo goed wist hoe of wat. Dan laat ik wat werk in mijn atelier zien, om de cursisten een beeld te geven van hoe ik werk. Kijk eens wat je wilt. Ben je in een feestelijke stemming of juist heel triest? Welke kleur voel je?’ Het schilderen werkt voor Rob haast therapeutisch. ‘Maar ik wil voorkomen dat dit net als mijn werk in de gezondheidszorg wordt.’

'De Franse impressionist Matisse is mijn grootste voorbeeld.'‘Ik zorg om te beginnen altijd voor een goede sfeer in mijn atelier. Ik zet klassieke muziek op, steek een geurkaars aan en er is altijd koffie en thee. De cursisten moeten eerst tot rust komen. De een gaat wat sneller aan de slag dan de ander. Dat is het verschil tussen schilderen met kinderen en volwassenen. Bij volwassenen moet ik soms wat meer introductie geven: ze aanzetten het kind in zichzelf ruimte te geven. Wat deed je vroeger toen je nog met wasco kliederde? Soms proberen ze eerst iets na te schilderen van een mobieltje. Dat lukt je toch niet. Je kunt niet even snel een Picasso naschilderen, dat laat ik ze dan maar ervaren. Op een gegeven moment gaat er dan een kwast overheen en komt het eigen werk. Niemand mag naar huis totdat hij tevreden is.’

'Niemand mag naar huis tot hij tevreden is.'

Meer informatie over Robs werk en zijn atelier aan huis in Barendrecht, lees je op zijn website.

In 'Uit de kunst' zetten we bijzondere kunstenaars in de spotlight. Ben jij een getalenteerd fotograaf, beeldhouwer, tekenaar, schilder of bijvoorbeeld breier? Laat het ons weten via redactie@winq.nl.