Regilio van Kessel - A Single Man (2009)
‘Een film die me heel diep geraakt heeft is A Single Man, het speelfilmdebuut van modeontwerper Tom Ford. Colin Firth speelt hierin een homoseksuele literatuurdocent die rouwt om zijn overleden partner. Hij is depressief en staat op het punt een einde aan zijn leven te maken, tot hij een jonge, levenslustige student ontmoet. De cinematografie maakt voor mij dat n A Single Man er echt uitspringt.

Van een modeontwerper mag je wel een fraaie art direction verwachten maar in A Single Man versterkt het kleurgebruik de thematiek van de film. In het begin domineren de grijstinten, maar als Firth een jonge student tegenkomt die oprecht geïnteresseerd is in zijn leven, is dat ook te zien in het kleurgebruik. Steeds als hij die jongen ziet maakt het grauwe kleurgebruik plaats voor warme, levendige tinten. Het verhaal maakte daardoor nog meer indruk op mij.’

 


Ashley Peternella - The Way He Looks (2014)
'The Way He Looks behandelt een aantal belangrijke thema's. Het verhaal gaat over een blinde jongen (Leonardo) die met de komts van een nieuwe klasgenoot (Gabriel), realiseert dat hij zelf gay is. Bijzondere is vooral de liefde tussen de twee jongens. Ze worden echt verliefd op elkaars persoonlijkheid, oppervlakkige zaken zijn irrelevant. Verder laat het ook een positieve kant van de Braziliaanse gemeenschap zien, namelijk dat de coming-out niet altijd op een negatieve manier hoeft te worden ontvangen.

 

Mijn favoriete fragment uit de film is wanneer Gabriel en Leonardo alleen in Leonardo's kamer zitten en Gabriel toegeeft dat hij verlieft op hem is. Gabriel had hem op een eerder moment heel snel een kus gegeven, maar dat de twee gedroegen zich alsof dat alleen maar gebeurde omdat ze dronken waren. In zijn slaapkamer zegt Gabriel dan: 'How do you return a stolen kiss?''

 

Wielie Elhorst - Yentl (1983)
‘Mijn persoonlijke favoriet is in strikte zin geen LHBT-film en toch gaat het er de hele film wel over. Het gaat om Yentl, met Barbra Streisand in de hoofdrol. De film gaat over een joodse vrouw in Oost-Europa van de 19e eeuw. Het was een tijd waarin studie voor vrouwen niet was weggelegd en al zeker niet de studie van de heilige geschriften. Als haar vader en enige familielid overlijdt, probeert Yentl het toch en 'verkleedt' ze zich als een man. Zo trekt ze naar de grote stad om te studeren. Op slag is de film een verhaal over (niet) jezelf kunnen zijn en de coming-out. Ik zag de film toen ik een jaar of dertien was in de bioscoop in Vlissingen.

Ik was onder de indruk van Barbra Streisands zangtalent, maar vooral van het moment in de film waarop ze besluit dat ze zichzelf moet durven zijn, wat de gevolgen ook zullen zijn. Ze zingt het liedje 'No matter what happens (it can't be the same anymore)'. Ik kocht het cassettebandje bij de film en draaide het liedje jarenlang tot het eindelijk ook voor mij, toen ik 18 was, werkelijkheid werd. Het hoge woord kwam er uit en alles werd anders. Yentl en dit liedje hebben mij echt geholpen op weg naar mijn nieuwe leven waarin ik ook gewoon mijzelf kon zijn.'

Martijn Kamphorst - Transamerica (2005)
‘Mijn favoriete queerfilm is zonder twijfel Transamerica, met Felicity Huffman (Lynette uit Desperate Housewives) in de rol van transvrouw Bree, die er aan het einde van haar transitie achterkomt dat ze ooit een zoon heeft verwekt. Om de laatste operatie te mogen ondergaan verplicht haar therapeut haar eerst haar zoon op te zoeken. Ze gaat akkoord, maar doet zich voor als christelijke missionaris. Wat volgt is een heerlijke road-movie waarin Bree zichzelf en haar vorige leven volledig leert accepteren. Deze film geeft me nog iedere keer dat ik 'm kijk een beetje hoop in de mens.'

'Favoriete scène (spoileralert): Het moment nadat Bree net haar operatie heeft ondergaan en in huilen uitbarst op de schouder van haar therapeut. Nooit heb ik iemand zo echt zien huilen in een film: snot, kreunen en schokken incluis. Echt huilen is niet mooi en daarom juist prachtig. Ik heb er nog iedere keer een doos tissues bij nodig.’

Ingmar van Bloois - Holding the Man (2015)
'Een van mijn persoonlijke favorieten is Holding the Man, een film uit 2015 die dit jaar ook op het Gay&Lesbian Summer Film Festival draait. De film gaat over twee Australische mannen die elkaar in 1975 op High School leren kennen, een relatie krijgen en op veel weerstand stuiten van familie. Ze krijgen beiden te horen dat ze Hiv-positief zijn en vechten in de film voor de erkenning van hun liefde voor elkaar.

Ik heb niet één favoriete scène, maar het fragment waarin de twee kerstcadeaus uitpakken vind ik erg ontroerend. John en Timothy spelen met de cadeaus in op hun ziekte. Wat opvalt is ook hoe toegewijd de twee aan elkaar zijn, ondanks de vele tegenslagen waar ze mee te maken krijgen. Holding the Man is een emotionele rollercoaster, maar wat mij betreft een absolute must-see.'

Welke queerfilm heeft op jou het meest indruk gemaakt? Laat het weten in de reacties.
Tekst: Naz Taha