Al door de affiches en filmposters van Happy Together werd duidelijk dat regisseur Wong Kar-Wai bewust koos voor een expliciete aanpak van deze queer productie. Geen omslachtigheid of censuur, want op de posters van Happy Together zien we de hoofdrolspelers in een zeer innige omhelzing die niets aan de verbeelding overlaat. En zo expliciet is ook de openingsscène van Happy Together. We zien twee Chinese jongens op een armoedig hotelkamertje de liefde bedrijven. Het fragment zorgde in de jaren negentig voor veel ophef in Wong Kar-Wais geboorteland China. De sfeervolle opening, in groezelig zwart-wit, maakt verder meteen duidelijk wat voor relatie hoofdpersonen Ho en Lai hebben.

Mistroostig
Samen met cameraman Christopher Doyle creëert Kar-Wai een mistroostige sfeer. Zwart-wit wordt afgewisseld met grauwe kleuren en de subtiele slow-motionbeelden benadrukken de emotionele momenten. Deze niet-alledaagse cinematografie onderstreept de stormachtige relatie van de hoofdpersonen, maar laat ook hun heimwee naar Hongkong zien. Ho en Lai zijn ver van huis en ontheemd van alles en dat voel je als kijker, dankzij de melancholische beelden.

Onconventioneel
Toch is Happy Together misschien niet voor iedereen. Kar-Wais vertelstijl is abstract en zelfs een beetje poëtisch. Je moet de film als het ware voelen om hem te begrijpen. Queerliefhebbers die zo’n onconventionele vertelstijl kunnen waarderen, zullen dit liefdesdrama betoverend vinden. Het is ook die vertelstijl die deze productie wat ons betreft tot een queercinematisch kunstwerk maakt. Filmcriticus Alex Davidson zei hierover: 'I’d seen a lot of amazing LGBT films before, but I’ve never seen one that made being gay look so incredibly cool.'