Afgelopen week vlogen de vagina’s me om de oren. Althans, de verhalen erover. Blije vagina’s met nieuwe liefdes, herstellende vagina’s door nieuwe levens. Vagina’s die moeten genezen en vagina’s die graag overal op, bij en onder willen wezen. Vagina’s zijn bijzonder veelzijdige instrumenten. Vagina’s zijn cool! Ze zijn de Barbapapa’s onder de lichaamsdelen. De kameleons binnen het menselijk bewegen. Ze zijn de poorten naar hemel of hel en kennen alle wonderen der natuur. Van Rode Zee, tot Dode Zee, van cactus tot schapenvacht. Heb je een vagina (gezien) dan heb je de wereld (gezien). Als ik Oprah was, zou ik het wel weten: vagina’s voor iedereen! Jij een vagina, en jij, en voor jou ook één!

'De Fancy-rubriek "Vrijen en jij" leerde me meer over vastzittende groene groenten dan over vagina's'

Afgelopen jaar, tijdens een fenomenale en heuse vaginaworkshop op een even zo fenomenaal klein festival, zat ik in een tipitent samen met tien vrouwen. Daarvan kende ik de helft goed – dacht ik. Het tipihoofd stelde ons allerlei vragen over onze relatie tot onze vagina. Over de eerste keer menstrueren tot aan de eerste keer masturberen. Vragen over de eerste aanblik in de spiegel, die voor een aantal nog moest komen. Het waren herkenbare verhalen voor ieder van ons. 

Stiekem wenste ik dat ik deze gesprekken in mijn puberjaren had gehad. In plaats daarvan was ik destijds afhankelijk van Fancy-rubriek ‘Vrijen en Jij’ en daarin vond ik vooral informatie over vastzittende groene groenten.

In deze tipitent werden vrouwenlichamen geëerd en vereerd. Als een heuse rite de passage veranderden we van meisjes in vrouwen, al waren we daar nu al wat te oud voor. In iedere andere context had ik dit een gênante(re) ervaring gevonden. Waarom eigenlijk? Vaginaschaamte? Dat is kut. 

'Deze methode bood uitkomst: name your vagina by using the last movie you have watched'

Van mannen hoor ik dat zij als jongens leren hun piemel te eren. De piemel is bij voorbaat cool. De piemel is aanwezig – wellicht ook door zijn niet te missen aanwezigheid. Ik wil ook cool doen over vagina’s. Over mijn vagina. Ik wil er thuis mee zijn en thuis in zijn. Ik wil er goed voor zorgen, en daarvoor dien ik haar goed te kennen. En dus begin ik als een jonge jongen bij het bevestigen van haar bestaan: ik geef het beestje een eigen naam.

Maar welke naam past bij de veelzijdigheid van een kameleon? Welke naam is zo divers als haar kunnen? Ik heb al een poes die Samantha heet dus dat wordt ’m – goddank – niet. Verlossing vond ik in een ogenschijnlijk stompzinnig plaatje online, niet wetende dat iedere uitkomst naadloos zou aansluiten: ‘Name your vagina by using the last movie you have watched’. Ik gooide het in een appgroepje waarbij alle deelnemers een vagina bezitten. Het eerste resultaat is niet voor de poes (wel!). Dames en heren, ik presenteer u én verwelkom: Paranormal Activity, The Red Turtle, Demolition, Sling Blade, Moulin Rouge, Jungle Book, GVR, The Story of the Weeping Camel en… mijn Rara. Hoe heet jouw poes?

Foto: Mgr. Madhatter