Allereerst wordt bedacht op welke wijze een zo groot mogelijk publiek kan worden bereikt. Een handjevol geloven wordt op een hoop gegooid: de islam, het jodendom én het christendom. Hoppakee! Trots op deze geniale vondst wrijven de flyermakers in hun handjes. Op internet (of misschien wel ouderwets in de bibliotheek) wordt er wat creatief knip-en-plakwerk verricht uit de Bijbel, de Koran en de Thora. Er wordt grondig te werk gegaan: aan de hand van duidelijke verwijzingen kun je de passages zo terugvinden. Stilistisch verantwoord nog wat schuin afgesneden plaatjes erbij van een rabbi, imam en pastoor en klaar is het kunstwerkje.

‘Een zelfmoordpercentage van 200 procent. Betekent dit dat je twee keer succesvol zelfmoord pleegt?’

Homo's noch bomen worden gespaard. In plaats van een dubbelzijdig drukwerkje, drukken de heren de achterzijde op een extra A4’tje. Dit exemplaar bevat percentages van kindermishandeling door homoseksuele ouders (29 procent), medische informatie over depressies (50 procent meer kans als je homo bent) én een schrikbarend zelfmoordpercentage van 200 procent. Dat laatste percentage ga ik toch maar even voorleggen aan een bevriende psychiater. Betekent dit dat je dan twee keer succesvol zelfmoord pleegt? Een prangende vraag, die mij onrustig maakt.

Des te spijtiger dat op de achterzijde van de flyer een accurate bronvermelding ontbreekt. Of misschien is dat wel heel slim bedacht door de makers, willen zij mij aan het denken zetten. De flyer sluit af met een oproep aan de drie grote geloofsstromingen om de handen ineen te slaan en kinderen te beschermen tegen het grootste leed; het hebben van twee papa’s of twee mama’s in plaats van een papa en een mama. Kijk, dat geeft de burger moed. In een wereld vol haat, oorlog en leed weten de flyermakers te verbroederen. Bruggen te slaan. De kans op wereldvrede te vergroten en tegelijkertijd weerloze kinderen in bescherming te nemen. Voorwaar een loffelijk streven. 

‘Beste flyeraars, realiseert u zich dat uw werk uw lafheid en domheid pijnlijk hard zichtbaar maakt?’

En dan het logistieke vraagstuk. Hoe krijg ik al deze literair, opvoedkundig, medisch én godsdienstig verantwoorde pareltjes ongezien in zoveel mogelijk Amsterdamse brievenbussen? Met het fysieke verspreiden kwamen de flyeraars in twee Amsterdamse wijken een heel eind en voor de gedupeerden die de flyer niet onder ogen kregen, richtten zij een Facebookpagina op met de bondige en pakkende titel: ‘Volgens het jodendom, christendom en de islam is homoseksualiteit verboden’. Pure poëzie.

Heren flyeraars,

Wie weet zit u op deze site om research te doen voor uw volgende epistel. Ik acht die kans best groot, want u gaat gedegen te werk. Mocht u dit lezen, mag ik u dan één tip geven? Dat u niet zo heel intelligent bent, daar kunt u (misschien) niets aan doen. Dat u het lef niet hebt om uw werk te ondertekenen, ach, misschien is dat bescheidenheid uwerzijds. Maar realiseert u zich dat uw werk uw domheid en lafheid pijnlijk hard zichtbaar maakt? Dat de journalistieke waarde van uw maaksels zich onder elk denkbaar nulpunt bevindt? Terwijl u er waarschijnlijk zo veel tijd en moeite in hebt gestoken… Zonde hoor. Duik nu volgende keer als u de behoefte voelt om het woord van God/Allah te verspreiden in de Bijbel, de Koran en de Thora en zoek dan de stukjes over naastenliefde en mededogen op. Alle drie de boeken barsten ervan. Misschien leert u er wat van.

Met vriendelijke groet,

Irene           

Linda de Mol, Imca Marina, Karin Bloemen en Willeke Alberti. Zomaar een selectie van dames die de eerzame titel van homomoeder op hun CV kunnen zetten. Topwijven, stuk voor stuk, maar geen van hen is, voor zover wij weten, echt de moeder van een homo. Irene wel. En haar kind is al 21 jaar net zo lief, net zo lastig, net zo gemakkelijk en net zo moeilijk als haar drie andere (hetero) kinderen. Maar toch zijn er verschillen…

Foto: Monseigneur Madhatter