Laatst nam ik met een vriend en een flinke fles wijn mijn liefdesleven door. Met een omweg kwamen we op de vraag: begraven of cremeren? Toch best handig om dat soort dingen van je beste vrienden te weten. Onvermijdelijk praatten we verder over de dood, onze wensen en bucketlist, onze verlangens en toekomstplannen. Tussen de regels door lieten we beiden los dat zelfmoord weleens door ons hoofd was geflitst.

Als wij, twee geestelijk gezonde homo's, daar al eens over nagedacht hadden, hoe moet het dan zijn voor jongens en meisjes die met psychische klachten kampen? Durven zij er überhaupt over te praten? 

Mijn eerste conclusie was nee. Ík had immers al meer dan een fles wijn nodig om hier met droge ogen over te kunnen praten.

‘Ik vermoedde altijd dat slechts enkelen met die donkere gedachten speelden’

Naarmate de deadline voor deze column naderde, begon ik voorzichtig vrienden te ondervragen. Heeft iedereen deze gedachten weleens gehad? Het antwoord bleek ja. De meest vrolijke, creatieve, sociale en actieve mensen om mij heen, bleken er juist het vaakst over te hebben nagedacht.

Ik vermoedde altijd dat het om enkelingen ging, maar mijn rondvraag bewees het tegendeel. Zijn al die jongens geestelijk ziek? Is denken aan zelfmoord falen? Of is het de samenleving die zoveel individuen suïcidaal maakt? 

Preventie begint wellicht met vanaf je jeugd werken aan innerlijke rust, aandacht hebben voor het nu, je hersens rust gunnen. Als je iemand in je omgeving kent met suïcidale gedachten, probeer dan geen goedbedoeld advies te geven, maar stel gewoon vragen. Hoe gaat het? Wat voel je? Stilzwijgen vind ik geen optie. Oprechte nieuwsgierigheid is zinvoller dan wegkijken of advies verlenen. 

Als je leven verandert in een trechter, waarin je langzaam afglijdt, laat dat dan alsjeblieft aan je vrienden weten. Je bent niet de enige met een donker monster in zich en alleen al het uitspreken van die gedachten kan bevrijdend werken. Praat er dan over en klim samen weer omhoog.

Worstel jij ook met suïcidale gedachten en wil je liever anoniem hulp zoeken? Dan kun je terecht op de website van de stichting 113Online of bellen met de hulplijn, 0900-0113.

Vind je het fijn om er met mij over te praten? Stuur me hier dan een berichtje.

Yori Bonnema (1986) werkt vanuit Amsterdam dit jaar aan zijn eerste roman. Met zijn columns is hij op zoek naar de antwoorden op veelgestelde vragen over de liefde. Zijn eigen website vind je hier.

Foto: Monseigneur Madhatter