Maar emancipatie is een brede beweging. Ik kan niet mijn eigen belangen verdedigen en de andere kant op kijken wanneer andere minderheden worden beperkt in hun vrijheid. Dus doe ik m’n best om ook mijn mond open te trekken wanneer ik racisme, seksisme of religiehaat zie.

Historisch gezien heeft de homorechtenbeweging een hoop overeenkomsten met de burgerrechtenbeweging, waarin zwarte Amerikanen hun gelijke plek opeisten. Tijdens de Stonewall-rellen stonden zwarte transgender personen voor ons op de barricaden tegen het homofobe geweld van de politie. Activiste Edith Windsor bracht afgeschafte rassenwetten in 2013 als argument in tegen het hooggerechtshof van Amerika, waarna het verbod op haar huwelijk ongrondwettelijk werd verklaard. We leren van elkaar, we ondersteunen elkaar.

‘Raakvlakken zoeken is een fantastische methode’

In mijn gastlessen heb ik ook ontdekt dat raakvlakken zoeken een fantastische methode is. Een multiculturele klas vraag ik: ‘Wie van jullie is weleens gediscrimineerd?’, voordat ik vertel wat mij als homo soms overkomt, wat mijn gemeenschap soms overkomt. Want hoe het voelt om tegenover een meerderheid te moeten staan, dat kan ik je haarfijn uitleggen. Emanciperen doen we samen.

Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam onderstreepte emancipatie en het belang van demonstratiegroepen, toen hij onlangs de Winq People Award won: ‘Hou vast, hou vol en zoek partners en ik sta altijd aan de kant van iedereen, die basismensenrechten, ongeacht wat een overheid erover geschreven heeft, probeert te verdedigen. Ook vanuit het Rotterdamse.’

Maar een week later liet hij zo’n tweehonderd vreedzame anti-Zwarte Piet-demonstranten met veel geweld oppakken in Rotterdam. Mensen die, net als de nationale kinderombuds en de VN, willen dat kinderen niet meer opgroeien met een racistische karikatuur. Er was nog niet eens gedemonstreerd, ze werden opgepakt wegens wandelen door de stad. Een grondrecht. Een mensenrecht. Later bleek dat Aboutaleb stiekem een noodverordening had uitgegeven op het laatste moment, waardoor demonstreren – ook al zo’n basisrecht – verboden was. ‘Voor jullie veiligheid’, zei de politie. Een enorme politiemacht beschermde de vrijheden niet, maar arresteerde de groep hardhandig. De burgemeester was er nog tevreden over ook. 

‘Als het er hier zo aan toegaat als in Istanbul of Moskou, blijft publieke verontwaardiging uit’

Ik was erbij, samen met mijn ex-vriend, een collega-voorlichter en een oud-voorlichter van ons team. Ik sloot me niet aan omdat ik zelf ooit last had van Zwarte Piet, maar omdat ik me inlees in de gevoelens van de mensen voor wie dat wel geldt. Hoewel ik geen deel ben van de zwarte gemeenschap, sta ik wel naast ze in dit protest. Ik steun actief waar ik kan, doe mijn best om niet in valkuilen te lopen die je als wit privilege kan zien en informeer mijn eigen gemeenschap. Het zou niet zo moeten zijn, maar je hebt nu eenmaal mensen als Sunny Bergman en Tanja Jess nodig om iedereen te bereiken. Zo bood ik ook mijn hulp aan toen Stichting Nederland Wordt Beter een lesmethode en voorlichtingen over Zwarte Piet ontwikkelde.

Voor ‘wandelen door Rotterdam’ werden we in bussen geladen, waarvandaan ik zag hoe vrienden aan hun dreadlocks over straat werden gesleurd en de nekklem werd toegepast op mensen die voor zichzelf opkomen. En terwijl we in een steenkoude schuur in Maassluis urenlang werden getreiterd door de politie, bedacht ik me hoe de Nederlandse politiek zou reageren. Als in Istanbul of Moskou de Gay Pride wordt neergeslagen door de politie, spreken we als vrij land onze afschuw daarover uit. Maar als het in eigen land precies zo gaat, blijft publieke verontwaardiging uit. 

Toen we vrijkwamen, werden we met onnodig brute kracht door de politie een bus ingewerkt, die ons terug escorteerde naar Rotterdam. In deze chaos noemde een jongen naast mij in de bus de agenten ‘stelletje homo’s!’. Direct zei ik tegen hem: ‘Hé! Gedraag je. Ik sta hier voor jou. Sta jij er ook voor mij?’ Meteen zei hij: ‘Sorry, man. Zo bedoel ik het niet’ en sloeg zijn armen om mijn schouders. We hoefden de wederzijdse pijn niet meer uit te leggen en begrepen elkaar volledig. Samen sterk.

Update 12-01: De deelnemers die werden opgepakt in Maassluis worden niet vervolgd. De zaak is door het OM geseponeerd omdat er onvoldoende bewijs is of omdat ze ten onrechte zijn aangemerkt als verdachte.  

Meer lezen of zelf interesse om voorlichter te worden? Neem eens een kijkje op de Facebook-pagina van Voorlichting COC Haaglanden.