Paul
26 jaar
Den Haag
Werkzaam in cultuur- en onderwijssector 
'Eigenlijk zie ik niet in hoe je tegen deze hulpverlening zou kunnen zijn. Zeker voor mensen die moeite ondervinden om zichzelf te zijn binnen hun omgeving, is een veilige plek voor informatie en persoonlijke steun zeer welkom. Overigens zijn er meer initiatieven zoals Het Roze Huis. In de verenigingsgebouwen van lokale COC's organiseren vrijwilligers ook borrels, Jong&Out-meetings, gesprekken met vertrouwenspersonen en voorlichtingen. In Rotterdam en Den Haag zijn er nieuwe initiatieven: The Hang-Out 010 en 070 organiseren van alles in hun laagdrempelige huiskamers waar jongeren met hun LHBT-vragen terecht kunnen. Check it out!'

Remy
27 jaar
Weesp
Marketing Manager
'Deze gedachte speelt inderdaad al een langere tijd, waaronder meerdere pogingen om het opnieuw op te zetten in Amsterdam. Ik vind het heel erg belangrijk dat er meer Roze Huizen komen in Nederland. Echter, het is wel belangrijk dat dit niet alleen ontmoetingsplekken worden voor LHBT's, maar dat deze Roze Huizen ook bijvoorbeeld de roze geschiedenis van Nederland vertegenwoordigen. Het moeten niet puur sociale "hangplekken" worden. Het is hierbij belangrijk dat er een brede steun achter de Roze Huizen staat; dat zowel roze organisaties, als gemeentes en de Rijksoverheid deel uitmaken van het supportsysteem erachter.'

Marvin
32 jaar
Geleen
Sportinstructeur
'Eerlijk gezegd heb ik nog nooit van die Roze Huizen gehoord. Wel ken ik in de regio Limburg de plek waar iedereen terecht kan voor hulpverlening, voorlichting en borrel. Dat is het COC. Die zijn actief in meerdere regio's. Ik denk dat het ervan af zal hangen of de nieuwe generatie de weg weet te vinden naar het COC door het al dan niet moderniseren van kanalen. Zolang het maar niet het nut van een goede website en de mogelijkheid van lotgenoten om te kunnen chatten onderschat. Als deze hulpverlening niet met zijn tijd meegaat, zal het bestaan van deze plekken in de vergetelheid raken.' 

Fleur
23 jaar
Naarden
Expreszo-columnist
'Ik ben één keer in een Roze Huis geweest, in Nijmegen. Mijn vriendin zat in de organisatie van een kennismakingsavond voor LHBT-jongeren. Het was eigenlijk een veredelde pre-borrel om daarna met z'n allen naar de KissKiss te gaan. Na afloop mochten we daar op de vloer slapen, zolang we maar op tijd weg waren voor de high tea van de roze ouderen de volgende ochtend. Ik sprak een paar mensen die nog nooit eerder naar een LHBT-minded feest waren geweest. Of zelfs nog nooit "onder ons" waren geweest. De meesten kwamen uit vrij kleine plaatsjes en waren flink lang onderweg geweest. Voor hen was deze avond een manier om alles van dichtbij mee te kunnen maken, maar wel ergens veilig te kunnen slapen, in plaats van te moeten wachten op de eerste bus/trein/muilezel naar Lutjebroek. Iets wat veel ouders überhaupt niet toestaan. En terecht. Daarmee is hun belang al bewezen. Dat de segmenten van de LHBT-doelgroep die niet per se een grote commerciële impact hebben, en ook nog ver buiten de Randstand wonen, alsnog ergens samen kunnen zijn. Maar dan wel een Roze Huis in Groningen. En West-Friesland. En een op Goeree-Overflakkee!'

Wat vind jij? Zijn Roze Huizen nog nodig in Nederland?