Vier jaar terug verhuisde Thomas vanuit Italië naar Nederland en ging hij in Amsterdam als kok aan de slag. 'Hij had altijd grote moeite zijn homoseksualiteit te accepteren', vertelt Orlando. 'Na zijn dood ben ik bij Thomas' moeder in Italië gaan wonen.' 

Orlando / foto: Jeanette Cornellise'Mijn vrienden vonden dat niet slim, ze waren bang dat ik mezelf kwijt zou raken. Zijn homoseksualiteit werd thuis niet geaccepteerd, behalve door zijn moeder. Zij heeft zelfs een foto met "End Aids" op haar Facebookpagina gezet op 1 december. Thomas liep namelijk een paar jaar geleden een hiv-infectie op. Door het te verzwijgen is ze haar zoon kwijtgeraakt.'

De vader van Thomas heeft zijn seksualiteit nooit geaccepteerd. 'Hij geeft mij de schuld van Thomas' dood. Ik had hem niet moeten laten gaan, vindt hij. Als Thomas met een roze handdoek de kamer in liep, werd hij al gek.'

'Ik ben seropositief, heb kinderen, ben open over mijn geaardheid en verstop me niet. Voor niemand'

'Toen Thomas erachter kwam dat hij seropositief was, was het eerste wat hij zich afvroeg of hij ooit nog een vriendin zou krijgen. Terwijl hij een relatie had met mij. Thomas zag zichzelf in de toekomst altijd eindigen met een vrouw. Hij kon vol verbazing naar mij kijken. Mensen vinden mij nog steeds aardig. Ik werk en ben model. Eigenlijk ben ik alles wat hij dacht te verliezen. Ik ben seropositief, heb kinderen, ben open over mijn geaardheid en verstop me niet. Voor niemand.' 

Verandering in Italië
Het is nu zeven maanden geleden dat Thomas een einde aan zijn leven maakte. 'Hij heeft de enige manier gevonden om onze liefde eeuwig voort te laten duren. Zijn foto blijft altijd op mijn nachtkastje staan.' Orlando probeert homoseksualiteit en hiv bespreekbaar te maken in Italië. Mede daarom woont hij nu nog steeds in Italië.

Orlando vertelt over de gesloten houding van veel Italianen. 'Ik heb hier onlangs een leuke man ontmoet. Hij is 38 jaar oud, maar slechts twee mensen weten dat hij gay is. Ik ben daar één van. Hij woont bij zijn zus. Hij vermoedt dat zij bi is, maar er wordt niet over gepraat.'

Met een praatgroep die hij begonnen is, probeert Orlando het thema open te breken. 'Geen zware gesprekken, heel simpel. Anders rennen mensen weg. Ik geef uitleg over hiv en aids. In Italië begrijpen ze niet allemaal het verschil. Ze willen het niet weten. Eigenlijk woon je hier praktisch gezien in de katholieke kerk. Je stapt het vliegtuig uit en kunt maar beter meteen de grond kussen. Dan heb je dat ook weer gehad.'

Afscheid
De avond voor zijn dood heeft Thomas op zijn eigen manier afscheid genomen van Orlando. 'Hij heeft in de laatste week geprobeerd zijn issues op te lossen, maar dat is niet gelukt. Hij zei hoe mooi hij me vond, we hebben op straat gedanst als een verliefd stel. Achteraf gezien was dat een afscheid.'

Thomas maakte een einde aan zijn leven op Station Sloterdijk. 'Ik had tot voor kort veel moeite met die plek, kon er niet heen', vertelt Orlando. Dankzij het initiatief van Münire kan hij de plek weer bezoeken. 'De regenboog maakt het voor mij weer toegankelijk. De regenboog raakt aan de linkerkant precies de plek waar Thomas gesprongen is. Hij zag geen metro. Hij zag vrijheid. Hij wilde niet accepteren dat hij gay was. Dat die regenboog daar nu is, betekent heel veel voor mij en zijn familie.'

Thomas is 24 jaar oud geworden.

Tekst: Roel Janssen