Hij is lang en donker, gespierd ook. Een knappe twintiger uit een vissersdorpje op twee en half uur rijden van de Senegalese hoofdstad Dakar, waar het enige vermaak de dagelijkse worstelpartijen en voetbalwedstrijdjes aan het eind van de dag zijn. Om zes uur stromen in heel Senegal alle stranden vol met mannen en jongens die sporten en opdrukken en met elkaar het gevecht aangaan tot het hele strand naar zweet ruikt.

Druipende gespierde lijven. Het is best sexy als je ervan houdt.

'Geen van beiden', antwoord ik naar waarheid.

'Maar wat heeft je voorkeur? Wil je een vriend.'
Zijn been raakt al lopend die van mij.

'Ik houd van vrouwen.'
'Natuurlijk.'

Direct neemt hij weer wat afstand en gaat rechtop staan. Borst vooruit. Vervolgens volgt een uur lang gesprek over vrouwen, de juiste bruid en de kwaliteiten van een goede moeder. Osman is naar zijn eigen celibatair. Ja, natuurlijk. Daarom vraagt hij mij ook of ik nog een leuk meisje ken voor hem. Niet als bruid, maar gewoon als pleziertje voor een nacht. 

Osman lijkt mij hetero, mijn gaydar zit er niet vaak naast en hij gaat bij hem niet af. Maar ik vraag me af wat er gebeurd zou zijn als ik had gezegd op mannen te vallen. Had hij zich aangeboden in ruil voor geld? Het is niet ongebruikelijk in Senegal of Gambia. West-Afrika wordt overspoeld door westerse sekstoeristen - waaronder ook de nodige homo's die zich ver buiten hun vertrouwde omgeving een stuk veiliger voelen dan in eigen land.

Maar het is ook een gevaarlijke strikvraag. Door islamisering, missionarissen, Jamaicaanse popmuziek, maar vooral door de opkomst van een steeds sterkere seksuele machocultuur wordt Sub-Sahara-Afrika geplaagd door een golf aan homofobie. Gezichtsverlies op z'n minst, of openlijk geweld en arrestatie op z'n ergst, vormen de grote risico's van een ongewenst antwoord aan de verkeerde "vriend". Harder dan ik soms wil, maak ik duidelijk op vrouwen te vallen. Daar waar ik daar soms niet eens zo zeker van ben. Maar hoe duidelijker, hoe sneller de niet zelden ongemakkelijke situatie is opgelost.

Het is een gekke switch, van een lesbienne te veranderen in een homo. Alleen omdat ik weiger aan bepaalde genderstereotypen te voldoen. In Amsterdam voor "vuile flikker" uitgescholden op straat. In Thailand door de mooiste mannen belaagd. En vrienden die gekscherend zeggen mijn geaardheid toch echt beter te kennen. Osman lijkt niet helemaal overtuigd, maar durft niet door te zetten, bang zelf in een verkeerd daglicht te komen te staan. Ondertussen vraag ik me af in wat voor wereld we zijn beland, waar gender direct aan geaardheid wordt gekoppeld en waar we van alles doen om ons ware gezicht niet te hoeven laten zien.

Foto: Monseigneur Madhatter