De realityshow Queer Eye for the Straight Guy liep van 2003 tot en met 2007 en er werden zo’n honderd aflevering gemaakt volgens een vaste formule. Een hetero jongen die er sloom, dik, saai of onbeholpen uitzag kreeg een make-over, etiquetteles, leerde tafelmanieren en werd op een dieet gezet of met behulp van fitness in de juiste vorm gekneed.

Flamboyant
Vijf flamboyante homo’s hadden elk een taak: de een zorgde voor het juiste kapsel (het liefst in een andere, onnatuurlijke kleur), de ander zocht hippe outfits uit (meestal iets te strak), nummer drie zorgde voor een bijpassend interieur (weg met die playstation en kom er maar in, waxinelichtjes), weer een ander gaf cultuurles (en hoe je daar met een meisje over praat) en nummer vijf wist alles van wijn en eten (want ook de liefde van de vrouw gaat door de maag).

Nu was het tien tot vijftien jaar geleden nog heel normaal om homo’s af te schilderen als vlotte, fitte types die een gilletje slaakten als een BFF ze als armcandy mee uit winkelen wilde nemen. Maar nu is het 2017 en hebben veel tv-series zich allang ontworsteld aan die clichés. Columnist Andy Swift van TVLine.com vraagt zich af of het wel slim is om de formule van Queer Eye anno nu te handhaven.

Achterhaald
Hoewel het misschien onschuldig vermaak is om een hork te veranderen in een wittepaardenprinsje in een tv-programma, is het volgens Swift nogal achterhaald om dat door vijf getypecaste homo’s te doen. Wat hem betreft is er sinds de oorspronkelijke uitzendingen van Queer Eye veel ten goede veranderd ten opzichte van de zichtbaarheid van lhbt’s op tv, in al hun verscheidenheid.

Entertainment Weekly schrijft dat er een nieuwe ‘Fab Five’ is samengesteld die deze keer geen kandidaten zoekt in New York, maar ze  trekken het land in ‘to turn the red states pink’. Goed idee! Of juist helemaal niet?