De vraag is of we onze Talkshow willen komen doen tijdens hun jaarlijkse diversiteitsweekend. ‘We willen graag praten óver maar vooral mét vluchtelingen, daar hebben ze hier nogal wat vooroordelen over.’

Op de dag van de Talkshow loop ik lichtgespannen samen met twee fantastische ‘Pride Models’ een bosrijk privéterrein in Brabant op. De twee Pride Models hebben het lef om hun persoonlijke (vlucht)verhaal te vertellen en zo een eerste toenadering met de groep te zoeken; immers, onbekend maakt onbemind.

De Talkshow start wanneer het eerste Pride Model de groep begint te vertellen waarom zij in Nederland is en niet terug kan naar haar eigen land, hoe graag ze dat ook zou willen. Zij is Oegandees, docente, lesbisch, moslima en nog veel meer. Ze vertelt hoe ze hier met veel plezier een summer course volgde aan een universiteit, toen haar familie er aan de andere kant van de wereld achter kwam dat zij lesbisch is. Haar familie was ziedend en beloofde haar te zullen opsporen en vermoorden. Van de één op de andere dag was ze een vluchteling, zonder ooit gevlucht te zijn. Ze woont in een AZC, maar zou het liefst thuis zijn.

De zaal is stil. Het verhaal komt binnen. Er is veel begrip voor haar situatie en mensen complimenteren haar met haar durf.

‘Van de ene op de andere dag was ze een vluchteling, zonder ooit gevlucht te zijn’

Dan volgt het verhaal van het tweede Pride Model. Hij is Koerdisch, advocaat, islamitisch, heteroseksueel en nog veel meer. Hij vertelt over zijn onwaarschijnlijke vlucht uit Syrië. Hoe zijn moeder hem met tranen in haar ogen smeekte hun land te verlaten omdat hij het anders niet zou overleven. Hoe ongelooflijk de route is die hij heeft afgelegd, en hoe erg hij zijn moeder mist. Ik ken het verhaal al, we hebben het samen geoefend, en toch schiet ik vol.

Twee heel verschillende ervaringen, die elkaar overlappen bij het herkenbare gevoel van uitsluiting, van het behoren tot een minderheid en daarom je leven niet meer zeker te zijn in je thuisland. Ik geneer me, slik mijn tranen weg en laat de eerste vragensteller aan het woord: ‘Waarom ben jij naar Nederland gekomen? Als moslim ben je toch tegen onze homo’s?’ Ik schrik van deze onverwacht defensieve vraag. Als talkshowhost hoor ik te begeleiden, eventueel bij te sturen, te vertalen maar liever niet mijn mening te geven. Ik zeg de vragensteller dat ik het Pride Model niet heb horen zeggen dat hij tegen homo’s is.

Zachtjes legt hij zijn hand op mijn arm, kijkt me aan en begint de vraag rustig te beantwoorden. Hij vertelt dat hij de landen waar hij naartoe kon vluchten allemaal heeft bekeken. Dat hij heeft onderzocht wat de wetten, regels en vrijheden in de verschillende Europese landen zijn. Nederland sprak hem daarin het meeste aan. Hij vindt het mooi dat hier zoveel ruimte is voor iedereen, om te zijn wie je wilt zijn en om ruimte te geven aan de ander. Dat er hier ruimte is voor verschil. ‘Ik mis dat zo in mijn eigen land, een welkom gevoel.’

De vragensteller zegt geen verdere vragen meer te hebben.

Foto: Monseigneur Madhatter